از نماز واجب فورى است پس اگر عمدا تعويق بيندازد گنه كار است ووجوب ان ساقط نمىشود بلكه مبادرت بان فورا ففورا واجب است واگر فراموش كند آن را هر وقت بخاطرش بيايد واجب است بجا اورد اگر چه چند روز بر او گذشته باشد واعاده نماز واجب نيست بلكه هر گاه ابدا بجا نياورد نيز نماز باطل نمىشود بنابر اقوى (مسألة ٧) كيفيت سجود سهو ان است كه نيت كند وپيشانى خود را بر آنچه در نماز سجده بر ان صحيح است بگذارد ودر سجود بگويد بسم الله وبالله وصلى الله على محمد واله يا بگويد بسم الله وبالله اللهم صل على محمد وآل محمد يا بگويد بسم الله وبالله السلام عليك ايها النبى ورحمة الله وبركاته وسر از سجده بردارد ودوباره بسجده برود ويكى از اذكار مزبوره را بگويد وتشهد وسلام بگويد ودر سلام ان كفايت مىكند گفتن السلام عليكم ودر تشهد ان مخير است ما بين تشهد متعارف يا تشهد خفيف بانكه بگويد اشهد ان لا اله الا الله اشهد ان محمدا رسول الله اللهم صل على محمد وآل محمد واحوط اقتصار بر تشهد خفيف است ودر تشهد نماز نيز مخير است ما بين اندو ولى احوط در ان تشهد متعارف است چنانكه گذشت ودر سجود سهو تكبير واجب نيست هر چند احوط است چنانچه احوط در ان مراعات تمام چيزهائى است كه در سجود نماز معتبر است از طهارت از حدث وخبث وستر وقبله وغير انها از شرايط واجتناب از موانع نماز در اثناء ان مثل تكلم وخنده وغير انها علاوه از آنچه در خصوص سجود واجب است از طمأنينه وگذاردن هفت موضع بر زمين وگذاردن خصوص پيشانى بر آنچه سجده بر ان صحيح است ونشستن با طمأنينه ما بين سجدتين هر چند در وجوب غير آنچه صدق سجود متوقف بر ان باشد دو مرتبه نظر است (مسألة ٨) هر گاه شك كند كه موجب سجود سهو در نماز بجا اورده يا نه سجده واجب نيست بلى اگر شك كند كه چيزى در نماز زياد يا كم كرده يا نه احوط بجا اوردن ان است چنانچه گذشت (مسألة ٩) بعد از انكه بداند كه سجده سهو بر او واجب شده وشك كند بجا اورده يا نه واجب است بجا اورد هر چند زمان طولانى گذشته باشد بلى شك بعد از خروج وقت دور نيست اعتبار نداشته باشد وبنا گذارد بر انكه بجا اورده هر چند احوط آنست كه بعد از بيرون رفتن وقت نيز ترك نكند (مسألة ١٠) اگر در نماز يقين داشت كه بر او سجده سهو واجب شده وبعد از سلام يقين او مبدل بشك شود نبايد بجا اورد (مسألة ١١) اگر وجود موجب را بداند وشك در كم وزياد ان داشته باشد بنابر اقل گذارد (مسألة ١٢) اگر