بلكه اقوى صحت وضوءات مستحبه است نيز بدون رفع حدث (فصل چهارم) در احكام استحاضه است بدان كه خون استحاضه يكى از احداث موجبه وضو وغسل است اگر بيرون آيد بخارج فرج اگر چه بقدر سر سوزنى باشد وكفايت مىكند در بقاء واستمرار حدث بقاء آن در باطن بلكه مجرد بيرون امدن آن از ركى كه مسمى بعاذل است كافى است در تحقق حدث بنابر احوط هر چند هنوز در فضاء فرج باشد وبخارج نيامده باشد وان در غالب زرد وسرد وصاف ورقيق وفاسد است كه بسستى بيرون مىايد بدون سوزش وگزندگى بعكس خون حيض وگاهى بصفات حيض مىباشد مثل اين كه گاهى حيض بصفات او است واز براى قليل وكثير آن حدى نيست وهر خونى كه از نفاس وجرح وقرح نباشد ومحكوم بحيضيت هم نباشد محكوم باستحاضه است وهر گاه مشتبه شود بخونهاى ديگر و بامارات وعلامات معلوم نشود اگر صفات استحاضه دارد محكوم باستحاضه است بنابر احوط (مسألة ١) بدان كه استحاضه بر سه قسم است قليله ومتوسطه وكثيره (اول) آنست كه خون بظاهر پنبه برسد وان را سوراخ نكند ودر اين قسم واجب است از براى هر نمازى چه فريضه وچه نافله وضو بگيرد وپنبه را عوض كند يا تطهير نمايد (دوم) آنست كه خون در پنبه فرو رود لكن بكهنه نرسد ودر اين قسم واجب است علاوه بر وضوء از براى هر نماز وتغيير پنبه انكه يكغسل بكند پيش از نماز صبح (سيم) آن است كه خون سيلان كرده از پنبه بگذرد وبكهنه برسد ودر اين قسم واجب است تغيير پنبه وكهنه يا شستن انها وشستن ظاهر فرج كه نجس شده است ووضوء از براى هر نمازى وسه غسل يكى پيش از نماز صبح ويكى پيش از نماز ظهر وعصر كه جمع كند ما بين آن دو ويكى از براى نماز مغرب وعشاء كه جمع كند ما بين آن دو وبهتر اين است كه نماز اول را بتاخير بيندازد تا آخر وقت فضيلت آن ونماز دوم را در اول وقت فضيلت آن اتيان كند تا هر دو در وقت فضيلت واقع شوند وجايز است كه جمع ما بين دو نماز نكند واز براى هر نمازى جداگانه غسل كند وجايز نيست جمع ما بين بيش از دو نماز فريضه بيك غسل بلى كفايت مىكند از براى نوافل روز وشب غسل از براى فرايض انها لكن واجب است براى هر دو ركعتى از نوافل يك وضوء (مسألة ٢) هر گاه استحاضه متوسطه بعد از نماز صبح حادث شود از براى نماز صبح غسل واجب نيست وايا واجب است غسل براى نماز ظهرين يا نه اقوى وجوب است وهم چنين هر گاه حادث شود بعد از ظهرين بايد براى عشائين