نمازيكه مشغول بان است باطل است واگر نماز ظهر را نكرده باشد يا شك داشته باشد كه كرده يا نكرده عدول بظهر كند (دويم) اگر در نمازيكه بان مشغول است شك كند كه مغرب است يا عشا پس اگر بداند كه مغرب را قبل از ان كرده نمازيكه مشغول بان است باطل است واگر بداند كه مغرب را نكرده يا شك در ان داشته باشد عدول بمغرب كند در صورتيكه داخل ركوع ركعت چهارم نشده باشد والا باطل است (سيم) اگر بعد از نماز يا در اثناء ان بداند كه دو سجده از دو ركعت چه از ركعت اول ودويم يا سيم وچهارم فوت شده نمازش صحيح است وبايد اندو سجده را بعد از نماز قضا كند ودو مرتبه سجده سهو بجا اورد وهم چنين در صورتيكه بداند كه دو سجده از دو ركعت بوده لكن نداند از كدام انها فوت شده (چهارم) اگر كسى در ركعت چهارم مثلا يا بعد از نماز شك كند كه شك سابق او كه ما بين دو وسه بوده پيش از اكمال از سجدتين بوده يا بعد از ان بنابر دويم گذارد (پنجم) اگر شك كند كه ركعتى كه مشغول بان است اخر ظهر است يا اول عصر بنا گذارد كه اخر ظهر است (ششم) اگر در نماز عشا شك كند ما بين سه وچهار ومتذكر شود كه نماز مغرب را نخوانده نماز او باطل است هر چند احوط ان است بقصد عشا بنابر چهار گذارد وتمام كند ونماز احتياط را بعمل اورد وبعد از بجا اوردن نماز مغرب نيز نماز عشا را اعاده كند (هفتم) اگر در اثناء عصر متذكر شود كه يك ركعت از ظهر كم كرده بايد عصر را قطع كند ونماز ظهر را تمام كند بعد از ان هر دو نماز را اعاده كند ومحتمل است كه لازم باشد عدول بظهر كند بانكه ركعتى كه مشغول بان است چهارمى ظهر قرار دهد در صورتيكه داخل ركوع دويمى نشده باشد بعد از ان هر دو نماز را اعاده كند وهم چنين است اگر در اثناء عشا متذكر شود كه از مغرب ركعتى ترك كرده (هشتم) اگر دو نماز كرده باشد بعد از ان يقين كند كه يك ركعت يا دو ركعت از يكى از دو نماز كم شده و نمىداند كدام بوده پس اگر هنوز منافى بعمل نياورده بايد يك ركعت يا دو ركعت كم شده را بنماز دويم اضافه نمايد وبعد از ان دو سجده سهو براى سلام بيجا بجا اورد وبعد از ان خصوص نماز اول را اعاده كند وهر گاه منافى بعمل اورده باشد وعدد ركعات ان دو نماز با يكديگر مختلف باشد بايد هر دو را اعاده كند واگر در عدد با هم موافق باشند يك نماز بقصد ما في الذمه بجا اورد (نهم) اگر شك كند ميان دو وسه يا يكى ديگر از شكوك صحيحه وبعد از ان شك كند در انكه ركعتى كه بان