احتياط كه در شكيات بجا مى اورد اگر چه اقوى صحت آن است با تلفظ (مسألة ٧) كسيكه اجزاء نماز را نداند بر او واجب است براى خود معين كند كسى را كه اجزاء نماز را يك يك تلقين او كند وواجب است كه از اول اجمالا نيت نماز كند (مسألة ٨) شرط است در نيت نماز بلكه ساير عبادات خالص بودن از رياء والا باطل است بلكه ريا او گناهان كبيره است زيرا كه شرك بخداست نعوذ بالله بدان كه دخول ريا در عمل چند وجه است اول انكه عمل را بجا اورد براى محض نمودن بمردم بدون قصد امتثال امر خدا واين عمل بواسطه بي نيتى باطل است دويم انكه داعي ومحرك او بر عمل هم قربت وامتثال امر خدا باشد وهم نمودن بمردم اين هم باطل است چه انكه دو داعي هر دو مقصود بالاستقلال باشد يا انكه يكى از انها مقصود بالاستقلال باشد وديگرى بالتبع يا انكه هر دو منضما محرك وداعى بر عمل شده باشد سيم انكه ببعض اجزاء واجبه قصد ريا كند اين نيز باطل است اگر چه محل تدارك آن باقى باشد بلي در مثل قرائت قرآن كه اجزاء آن مرتبط بيكديگر نيست وزياده در اثناء منافى آن نيست انجزئيكه قصد ريا كرده همان باطل است پس اگر محل تدارك آن باقى باشد بعمل اورد صحيح است چهارم انكه ببعض اجزاء مستحبه آن قصد ريا كند مثل قنوت در اين صورت نيز اصل نماز باطل است بنابر اقوى پنجم انكه اصل عمل براى خدا باشد ولكن آن عمل را در جائي بجا اورد وباتيان در انمكان قصد ريا كند مثل انكه در مسجدى يا مشهدى رياء بجا اورد در اين صورت نيز باطل است وهم چنين باطل است هر گاه بايستادن در صف اول جماعت يا در جانب راست امام قصد ريا كند ششم انكه رياء از حيث زمان باشد مثل انكه باول وقت نماز كردن قصد ريا كند اين نيز باطل است بنابر اقوى هفتم انكه رياء از حيث اوصاف نماز باشد مثل انكه بجماعت كردن يا بتاني قرائت كردن يا بخشوع بجا اوردن ونحوان قصد رياء كند اين نيز باطل است هشتم انكه رياء در مقدمات عمل باشد مثل انكه در رفتن بمسجد قصد رياء كند نه در نماز در مسجد در اين صورت ظاهر عدم بطلان نماز است نهم انكه رياء در بعض اعمال خارجه از نماز باشد مثل حنك انداختن در حال نماز واين مبطل نماز نيست مگر انكه بر گردد برياء در نماز با حنك دهم انكه عمل خالصا لله باشد لكن دوست دارد كه آن را مردم به بينند وظاهر عدم بطلان نماز است بان چنانكه بمجرد خطور بقلب رياء محقق نمىشود خصوصا اگر متاذى شود از اين