ونحو ان مثل شرط ضمن العقد بر او واجب شود (هفتم) روزه روز سيم اعتكاف (هشتم) روزه واجبى كه از والدين فوت شده كه بر پسر بزرگ واجب است وبدانكه وجوب روزه ماه رمضان از ضروريات دين ومنكر وجوب ان مرتد وواجب القتل است وكسيكه منكر وجوب ان نباشد ولكن عصيانا با علم وعمد افطار نمايد بايد حاكم شرع او را تعزير كند به بيست وپنج تازيانه وهم چنين در مرتبه دويم وهر گاه بعد از دو مرتبه تعزير دفعه سيم افطار كند حد ان قتل است بنابر اقوى هر چند در مرتبه سيم نيز احوط تعزير ودر مرتبه چهارم قتل است در صورتيكه در افطار اول وثانى وثالث تعزيرش كرده باشند واگر ادعاء شبهه نمايد كه در حق او محتمل باشد حد از او ساقط مىشود (باب اول در نيت است) بدان كه روزه از عبادات وصحت ان موقوف است بقصد قربت وروزه بدون ان باطل است ومعتبر است در نيت خلوص از ريا ونحو ان ومعتبر نيست در ان گذرانيدن بقلب يا ذكر بزبان بلكه كافى است مجرد داعى ودر تمام اقسام روزه غير رمضان حتى روزه واجب معين معتبر است قصد نوع كه در نيت معين كند مثلا روزه قضاء است يا كفاره يا نذر چه در نذر مطلق يا مقيد بزمان معين ودر اعتبار قصد نوع فرق نيست بين روزه واجب ومندوب پس در روزه ندبى هم بايد معين كند كه مثلا روزه ايام البيض است يا غدير ونحو انها از ايام مخصوصه وكفايت نمىكند در ان روزه انروز بقصد قربت بدون قصد نوع هر چند روزه كه بر ذمه او است متعين ومتحد باشد وكافى است تعيين اجمالى بانكه قصد كند روزه ما في الذمه خود را بر فرض انكه در ذمه او يكى بيشتر نباشد هر چند نداند از كدام نوع است وبتواند بسؤال يا برجوع بدفتر ونحو انها مفصلا ما في الذمه را بفهمد بلكه تعيين اجمالى با فرض تعدد ما في الذمه نيز كافى است بانكه قصد كند مثلا نوعى از روزه كه اول بذمه او امده ونحو ان واما در روزه رمضان پس كفايت مىكند نيت روزه كردن هر چند معين نكند كه از رمضان است بلكه در صورتيكه در رمضان بسبب انكه نداند رمضان است يا ان را فراموش كرده باشد وقصد روزه نوع ديگر كند صحيح ومجزى از رمضان است بلى با علم بر مضان اگر نيت غير ان را بنمايد كافى نيست نه از رمضان ونه از آنچه قصد كرده وهر گاه با علم بانكه رمضان است گمان كند صحت روزه ديگر را وبقصد ان ديگر روزه گيرد وقبل از ظهر بفهمد عدم صحت را وتجديد نيت كند مجزى نيست از رمضان