ركعت او يك ركعت محسوب مىشود (چهل وهشتم) حكم كثير الشك در صورت علم اجمالى جارى نيست پس اگر علم اجمالى داشته باشد بترك يكى از دو چيز بدون تعيين بايد بمقتضاى يقين عمل كند هر چند نسبت بهر كدام شاك باشد مثل انكه در حال قيام يقين كند اجمالا كه يا ترك تشهد كرده يا ترك سجده كرده يا يقين كند بترك ركوع يا قرائت وامثال ان يا انكه بعد از دخول در ركوع يقين كند كه يا يك سجده را ترك كرده يا تشهد را كه بايد در تمام فروض بمقتضاى علم اجمالى عمل كند هر چند نسبت بيك كدام از دو طرف شك كثير الشك باشد (چهل ونهم) اگر اعتقاد كند كه مثلا سوره را خوانده وشك كند در قرائت حمد وبسبب گذشتن از محل بان اعتنا نكند وبنا گذارد كه بجا اورده وبعد از دخول در قنوت متذكر شود كه سوره را نخوانده ظاهر آنست كه واجب باشد بر او قرائت حمد نيز زيرا كه فعلا شك او در حمد هر چند بعد از تجاوز محل است لكن ان شك همان شك اول است كه در واقع پيش از تجاوز از محل بوده كه بايد برگردد ومشكوك فيه را بجا اورد (پنجاهم) اگر اجمالا يقين كند كه يا ترك يك سجده كرده يا ركوعى زياد كرده احوط آنست كه سجده را قضا كند ودو سجده سهو بجا اورد بعد از ان نماز را اعاده كند ولكن دور نيست كه بتوان اكتفا بقضاء سجده ودو سجده سهو نمايد (پنجاه ويكم) هر گاه يقين كند اجمالا كه يا از ركعت اول ترك سجده كرده يا يك سجده در ركعت دويم زياد كرده قضاء سجده بر او واجب است وبايد دو سجده سهو بقصد ما في الذمه بجا اورد (پنجاه ودويم) هر گاه يقين كند اجمالا كه يا يك سجده ترك كرده يا تشهد را ترك كرده بايد هر دو را قضا نمايد ودو سجده سهو بجا اورد (پنجاه وسيم) اگر شك كند پيش از نصف شب كه نماز مغرب وعشا را خوانده يا نه ويقين داشته كه در انروز سه نماز بيشتر نكرده بدون تعيين كه احتمال دهد دو نماز باقى مانده نماز مغرب وعشا باشد يا دو نماز روز را فراموش كرده باشد بايد خصوص نماز مغرب وعشا را بجا اورد زيرا كه شك او نسبت بنماز روز شك بعد از وقت ونسبت بنماز مغرب وعشا شك در وقت است وهر گاه يقين داشته باشد كه در انروز وشب زياده از دو نماز بجا نياورده بايد علاوه از نماز مغرب وعشا يك نماز دو ركعتى ويك چهار ركعتى قضا نمايد وهم چنين است هر گاه يقين كند كه زياده از يك نماز نكرده (پنجاه وچهارم) هر گاه بعد از نماز ظهر وعصر علم اجمالى پيدا كند كه در يكى از اندو نماز شك ميان دو وسه كرده وبنا بر سه گذارده ولكن نمىداند