بر طرف شده كافى است مگر آنكه بقاء انها كاشف باشد از بقاء اجزاء صغار نجاست يا باعث شك در بقاء نجاست شود پس در اين حال حكم به طهارت نمىشود (مسألة ٢) شرط است در تطهير پاك بودن آب پيش از استعمال پس ضرر ندارد نجس شدن آن در حين رسيدن به نجاست و اما مطلق بودن آب پس آن شرط است در قبل از استعمال و در حين استعمال پس هر گاه آب مطلق برسد به محل نجس و مضاف شود چنانچه در جامه رنگين اتفاق مىافتد كفايت نمىكند زيرا كه شرط است در پاك شدن آن باب قليل بقاء آب بر اطلاق حتى در حال فشار دادن پس ما دامى كه آب رنگين از آن بيرون بيايد پاك نشده مگر آنكه رنگ آن كم باشد كه به حد مضاف شدن نرسد و اما هر گاه جامه رنگين متنجس در آب كثير شسته شود كفايت مىكند در آن رسيدن آب به جميع اجزاء آن به وصف مطلق بودن و اگر چه بسبب فشار مضاف گردد بلكه آن آبى كه به فشار مضاف مىگردد محكوم به طهارت است نيز و اما اگر رنگ جامه چنان باشد كه آب را مضاف كند به مجرد وصول آب بان بحيثى كه آب نفوذ نكند در آن مگر در حالى كه مضاف باشد پس پاك نمىشود ما دامى كه چنين است و ظاهر اين است كه اشتراط عدم تغير نيز چنين است پس هر گاه آب متغير شد بسبب استعمال كافى در تطهير نيست و حساب هم نمىشود در غسلات در جائى كه تعدد در آنجا معتبر است (مسألة ٣) جايز است استعمال غساله استنجاء در تطهير بنابر اقوى و هم چنين است غساله ساير نجاسات بنابر قول به طهارت آن و اما بنابر آنچه ما اختيار كرديم از وجوب اجتناب از آن احتياطا پس جايز نيست استعمال آن (مسألة ٤) هر گاه جامه يا بدن به بول غير رضيع نجس شده باشد واجب است در تطهير آن باب قليل دو مرتبه شستن و اما هر گاه متنجس باشد به بول رضيع غير معتاد به غذا پس كافى است در تطهير آن ريختن آب بر آن يك دفعه و اگر چه دو مرتبه احوط است و اما اگر متنجس باشد به ساير نجاسات سواى ولوغ پس اقوى كفايت شستن آن است يك دفعه بعد از زوال عين پس كفايت نمىكند در تطهير آن غسله مزيله عين مگر آنكه بعد از زوال عين آب را مستمر بريزد و احوط در سائر نجاسات نيز تعدد است بلكه احوط آنست كه غير از غسله مزيله باشد (مسألة ٥) هر گاه ظروف نجس شود به غير ولوغ در تطهير آن واجب است سه مرتبه شستن و اگر بولوغ نجس شده بايد يك دفعه آن را خاك بمالند و بعد دو مرتبه او را بشويند و بهتر اين است كه يك مرتبه خاك مال كند به خاك خشك و بعد قدرى آب بريزد در آن و گل مال كند و اگر چه اقوى كفايت