بوده بر ولى واجب است يا هر روزه واجبى دو قول است ووجوب قضاء هر روزه واجبى اظهر واحوط است (مسألة ٢٧) روزه قضاء رمضان كه بر خود او واجب بوده افطار ان بعد از زوال جايز نيست واگر افطار نمود كفاره بايد بدهد وان اطعام ده مسكين است بهر كدام يك مد وبا عجز از ان سه روز روزه بخلاف قضاء روزه كه از غير نيابت مىكند باجاره يا تبرعا كه افطار ان جايز است بنابر اقوى هر چند خلاف احتياط است چنانچه جواز افطار ساير اقسام روزه كه واجب موسع باشد اقوى است هر چند خلاف احتياط است واما افطار پيش از زوال در تمام روزه هاى واجب موسع حتى قضاء رمضان از خودش پس مانعى ندارد مگر در صورتيكه بنذر يا اجاره وامثال انها بر خود معين نموده يا انكه وقت مضيق شده باشد بامدن رمضان لاحق بر فرض انكه قائل شويم بان چنانكه مشهور گفته اند (باب ششم در روزه كفاره وان بر چند قسم است) (قسم اول) آنست كه روزه واجب شود با غير روزه وان در كفاره قتل عمد وكفاره افطار روزه رمضان بحرام است كه در هر دو واجب است جمع بين سه كار عتق رقبه ودو ماه پى در پى روزه واطعام شصت مسكين (قسم دويم) آنست كه روزه بعد از عجز از غير ان واجب شود وان كفاره ظهار وكفاره قتل خطا كه وجوب روزه در انها بعد از عجز از عتق است وكفاره افطار قضاء رمضان كه روزه در ان بعد از عجز از اطعام است وكفاره قسم وكفاره خراشيدن زن صورت خود را در مصيبت تا خون بيرون ايد يا كندن موى سر خود در مصيبت وكفاره دريدن مرد پيراهن خود را در مصيبت زوجه يا پسر كه در هر كدام واجب است عتق رقبه يا اطعام ده مسكين يا پوشانيدن انها وبعد از عجز از ان سه روز روزه است وكفاره صيد شترمرغ وكفاره كوچ كردن از عرفات عمدا پيش از غروب كه در هر كدام واجب است نحر شتر ماده وبعد از عجز از ان هيجده روز روزه است وكفاره صيد گاو وحشى كه واجب است ذبح بقره وبعد از عجز از ان نه روز روزه وكفاره صيد اهو كه واجب است ذبح گوسفند وبعد از عجز از ان سه روز روزه (قسم سيم) آنست كه مخير باشد بين روزه وغير ان وان كفاره افطار روزه رمضان وكفاره اعتكاف وكفاره نذر وعهد وكفاره بريدن زن موى خود را در مصيبت كه در هر كدام بنابر اقوى مخير است ما بين سه كار عتق رقبه يا دو ماه