كه اگر در روز رمضان بخوابد محتلم مىشود احوط آنست كه نخوابد هر چند ظاهر جواز ان است خصوصا اگر نخوابيدن بر او حرج باشد (مسألة ١٥) كسيكه محتلم شده در روز جايز است استبراء كند ببول يا بفشار هر چند بداند كه باستبراء بقيه منى از مجرى بيرون مىايد واگر بين احتلام بيدار شود نبايد خود را بگيرد كه منى بيرون نيايد خصوصا هر گاه موجب ضرر وحرج باشد (مسألة ١٦) اگر در روز محتلم شود وبخواهد غسل كند احوط آنست كه پيش از غسل استبراء كند در صورتيكه بداند بر فرض ترك استبراء باقى مانده منى از مجرى بعد از غسل بيرون مىايد ودوباره جنب مىشود (مسألة ١٧) اگر ببعض مقدمات مذكوره قصد انزال كرد وبيرون نيامد روزه اش بسبب قصد مفطر باطل مىشود (مسألة ١٨) اگر بعض مقدمات مزبوره را بدون قصد انزال بعمل اورد لكن عادت خود مىداند كه بمثل ان مقدمات انزالش مىشود وانزال شد مبطل است بخلاف انكه قصد انزال نداشت وعادت او هم انزال باين مقدمات نبود واتفاقا انزال شد كه اقوى عدم بطلان است هر چند احوط قضاء ان است خصوص در مثل ملاعبه وملامسه وتقبيل (پنجم) از مفطرات كذب بر خدا يا رسول ص يا ائمه هدى عليهم السلام است عمدا چه دروغ متعلق بدين باشد يا دنيا وچه بنحو اخبار باشد يا بفتوى چه بزبان عربى گويد يا غير ان وچه بگفتن خبر دهد يا بنوشتن يا باشاره يا بكنايه يا بغير انها هر چه صادق باشد بر ان كذب بر انها وچه ان دروغ را خود او جعل كند يا ديگرى جعل كرده واو بگويد بدون انكه نقل قول جاعل كند بخلاف انكه بطريق حكايت نقل قول جاعل كند كه مبطل نيست (مسألة ١٩) كذب بر ساير انبياء واوصياء عليهم السلام نيز مبطل است بنابر اقوى وكذب بر حضرت زهرآء ع نيز ملحق بان است بنابر احوط (مسألة ٢٠) اگر تكلم كند بدروغ بدون توجه بكسى بانكه كسى نباشد يا انكه بكسى بگويد كه معناى كلام او نفهمد ظاهر ان است كه مبطل نباشد هر چند احوط قضاء ان است (مسألة ٢١) اگر كسى از او به پرسد كه مثلا حضرت رسول ص چنين فرموده واو اشاره كند بلى بجاى نه يا نه بجاى بلى مبطل است (مسألة ٢٢) هر گاه خبر راستى از ان بزرگواران نقل كند بعد از ان بگويد دروغ گفتم روزه اش باطل مىشود وهم چنين مبطل است اگر شب خبر دروغ گفته باشد وروز بگويد آنچه شب گفته ام راست بوده (مسألة ٢٣) اگر دروغ بگويد وبلا فاصله برگردد يا توبه كند بمجرد دروغ گفتن روزه اش باطل