بخواند وپيش از ان بايد قصر بخواند (مسألة ٢١) اگر با قصد اقامه نيت روزه كند وبعد از زوال وپيش از نماز تمام عدول از قصد كند بايد برگردد بقصر لكن روزه ان روز صحيح است نظير كسيكه روزه بگيرد وبعد از زوال سفر كند (مسألة ٢٢) بعد از ده روز ديگر نبايد قصد ده روز تازه كند بلكه بعد از يك نماز چهار ركعتى ماداميكه انشاء سفر نكرده بر تمام بايد باقى باشد (مسألة ٢٣) قصد اقامه چنانكه موجب وجوب تمام وجواز يا وجوب روزه است هم چنين باعث استحباب نوافلى است كه در حال سفر ساقط است وموجب وجوب جمعه وامثال ان از احكام حاضر است (مسألة ٢٤) اگر اقامه متحقق شد وده روز تمام شد وبخواهد از آنجا بيرون رود بكمتر از مسافت شرعيه ولو با برگشتن در ان چند صورت است (اول) انكه عازم باشد كه بمحل اقامه برگردد وده روز ديگر در آنجا بماند بايد در رفتن و انجائيكه رفته ودر برگشتن ومحل اقامه همه جا تمام بخواند وهم چنين در همه جا تمام بخواند در صورتيكه عازم باشد جاى ديگر قصد اقامه كند وميان دو محل اقامه بقدر مسافت نباشد (دويم) انكه عازم باشد كه برنگردد بمحل اقامه كه بايد قصر كند در صورتيكه از محل اقامه تا مقصد بقدر مسافت باشد يا انكه مجموع رفتن وبرگشتن ببلد خود يا بلد ديگر كه در ان اقامه مىنمايد بقدر مسافت باشد هر چند از محل اقامه تا مقصد كمتر از چهار فرسخ باشد بنابر اقوى (سيم) انكه عازم برگشتن بمحل اقامه باشد بدون قصد اقامه جديده بلكه از جهت انكه آنجا منزلى است در سفر تازه ودر اين صورت بايد در رفتن ومقصد وبرگشتن قصر كند (چهارم) انكه عازم برگشتن بمحل اقامه باشد از جهة انكه محل اقامه او است بانكه اعراض از محل اقامه نكرده وبراى حاجتى بكمتر از مسافت رفته كه برگردد وبعد از ان از محل اقامه بعد از دو روز يا يك روز يا كمتر انشاء سفر كند واقوى در اين صورت باقى ماندن بر تمام است در رفتن ومقصد وبرگشتن ومحل اقامه تا وقتيكه انشاء سفر كند هر چند احوط جمع است در هر چهار حال خصوصا در برگشتن ومحل اقامه (پنجم) انكه عازم بر گشتن بمحل اقامه باشد ومردد باشد در برگشتن كه اقامه را از سر گيرد يا نه در اين صورت نيز بايد همه جا تمام بخواند واحوط جمع است مثل صورت چهارم (ششم) انكه عازم برگشتن باشد با غفلت از اقامه كردن يا نكردن در اين صورت نيز بايد تمام بخواند واحوط جمع است مانند صورة سابقه (هفتم) انكه نداند كه بمحل اقامه برمىگردد يا نه يا غافل از ان باشد در اين صورت در رفتن ومقصد وبرگشتن