مثل تكبير ركوع وسجود وبحول الله وقوته ونحو انها را جايز است ماموم انها را بگويد (مسألة ١٦) اگر امام نشستن بعد از سجده دويم از ركعت اول وسيم را واجب نداند وبجا نياورد بر ماموم كه بموجب تقليد يا اجتهاد خود آن را واجب مىداند يا باحتياط وجوبى ترك آن را جايز نمىداند جايز نيست آن را ترك كند وهم چنين اگر امام در ركعت سيم وچهارم تسبيحات را بيش از يك مرتبه واجب نمىداند ويك مرتبه مىگويد وماموم سه مرتبه لازم مىداند بايد سه مرتبه بگويد وهم چنين آنچه نظير ان است (مسألة ١٧) اگر ماموم سهوا بركوع رود وبه بيند كه امام مشغول قنوت است در ركعتى كه قنوت ندارد واجب است بر ماموم كه از ركوع برخيزد ولكن بايستد وقنوت نخواند وهم چنين اگر سهوا پيش از امام بايستد وبه بيند امام نشسته ودر غير محل تشهد مىخواند بايد متابعت كند بنشيند ولكن با او تشهد نخواند وهم چنين در نظاير ان (مسألة ١٨) امام تحمل نمىكند از ماموم هيچ چيز از افعال نماز را غير قرائت حمد وسوره در ركعت اول ودويم در صورتيكه در اندو ركعت داخل جماعت شده باشد بخلاف ركعت سيم وچهارم كه بر ماموم واجب است حمد يا تسبيحات اربعه بخواند هر چند امام در اندو ركعت قرائت بخواند وماموم قرائت او را بشنود وهر گاه ماموم ركعت اول ودويم امام را درك نكند بلكه اقتداء كند در ركعت سيم يا چهارم امام بايد حمد وسوره را قرائت كند زيرا كه انها ركعت اول ودويم او است واگر امام مهلت ندهد كه حمد وسوره هر دو را در ان بخواند اكتفا كند بحمد تنها وسوره را ترك كند وبا امام بركوع رود واگر امام فرصت ندهد وپيش از تمام شدن حمد او بركوع رود احوط ان است كه حمد را تمام كند وبعد از ان بركوع رود ودر سجده بامام برسد يا انكه قصد انفراد كند هر چند جايز است كه حمد را قطع كند وبا امام بركوع رود ولكن در اين صورت ترك نكند احتياط باعاده نماز را (مسألة ١٩) اگر امام را در ركعت دويم درك كند قرائت حمد وسوره از ماموم در ان ركعت ساقط است ودر قنوت وتشهد متابعت امام كند ودر حال تشهد احوط ان است تجافى كند بانكه زانوها را از زمين بلند كند ودو كف دست را بر زمين گذارد وبر ان تكيه كند چنانچه احوط آن است كه در انحال بدل تشهد سبحان الله بگويد هر چند اقوى جواز خواندن تشهد بلكه استحباب ان است ودر ركعت سيم امام كه دويم ماموم است ماموم بايد حمد وسوره بخواند وقنوت كه مستحب است بجا اورد در صورتيكه امام او را مهلت