نباشد متعين است ودر نيت محتاج بتعيين نيست بخلاف صورتيكه متعدد بر او باشد كه بايد در نيت معين نمايد آن را ولكن كفايت مىكند تعيين اجمالى مثل انكه نيت كند آنچه اول بر او واجب شده از اين دو نماز يا آنچه اول ذمه او مشغول بان شده از انها (مسألة ٢) واجب نيست قصد اداء وقضاء وقصد قصر واتمام وقصد وجوب وندب مگر در صورتيكه تعيين عمل متوقف بر قصد انها باشد بلكه هر گاه امتثال كند امر وجوبى را واشتباها بقصد ندب بجا اورد يا بعكس وهم چنين نسبت باداء وقضاء وبقصر واتمام بجاى آنچه بر او است قصد ديگرى نمايد چنين عملى صحيح است زيرا كه در واقع قصد امتثال همان امرى كه متوجه باوست كرده بخلاف انكه بروجه تقيد قصد امتثال امر ادائي كند مثلا وبر او نباشد مگر امر قضائي يا امر وجوبى را قصد كند وحال انكه امر ندبي فقط متوجه او باشد كه در اين صورت باطل است زيرا كه قصد امتثال امريكه متوجه باوست نكرده وعمل بدون نيت باطل است (مسألة ٣) مسافر كه در چهار جا مخير است بين قصر واتمام در نماز اگر به نيت قصر مثلا شروع بنماز نمود جايز است عدول كند بتمام يا بعكس ماداميكه از محل عدول نگذشته باشد بلكه هر گاه قصد تمام كرده بود وبدون قصد عدول وبدون التفات نماز را بدو ركعتى سلام گفت ظاهر آن است كه صحيح باشد وواجب نيست در نيت تعيين قصر واتمام نيز بلي اگر نيت قصر كرده بود وبعد از اكمال سجدتين شك كرد ما بين دو وسه مشكل است عدول كردن بتمام وبناء گذاردن بر سه اگر چه صحت آن خالي از وجه نيست بلكه بعضى واجب دانسته اند عدول بتمام را پس احوط عدول واتمام نماز است با نماز احتياط وبعد از آن اصل نماز را اعاده كند (مسألة ٤) واجب نيست در وقت نيت تصور نماز تفصيلا بلكه كفايت مىكند قصد نماز اجمالا بلى بايد نيت تمام افعال واجزاء آن را اول بجا اورد وكفايت نمىكند كه تفريق كند نيت را بر اجزاء نماز بنحو استقلال بطورى كه بر نگردد بقصد مجموع نماز باين طور كه در وقت قيام قصد ايستادن كند ووقت تكبيرة الاحرام نيت تكبير كند بدون قصد انكه تكبير جزء نماز است وهم چنين ساير اجزاء بدون لحاظ جزئيت آن (مسألة ٥) قصد واجب كردن منافات ندارد با اشتمال نماز واجب بر اجزاء مندوبه ودر وقت نيت لازم نيست قصد كند نماز واجب بقيد انكه مشتمل بر مندوبات است ودر حالتيكه جزء مستحبى را بجا اورد نيز لازم نيست تجديد نيت كند (مسألة ٦) احوط ترك تلفظ به نيت است در نماز بخصوص در نماز