مقدار يك كف از حرير محض اگر چه عرض آن زيادتر از چهار انگشت باشد اگر چه احوط ترك پوشيدن زياده از چهار انگشت است وباكى نيست بمحمول حرير اگر بمقدارى باشد كه به تنهائي بتوان در آن نماز نمود (مسألة ٢٦) باكي نيست بعير پوشيدن حرير مثل انكه فرش وزين پوش يا لحاف ونحو آن از حرير باشد در حال نماز وغير آن چنانكه باكي نيست كه دوكمه لباس وسجاف وقيطانى كه بان مىدوزند از حرير باشد اگر چه خيلى بر آن بدوزند (مسألة ٢٧) جايز نيست كه آستر پيراهن وغير آن را از حرير كنند اگر چه تا نصف آن بيشتر نباشد چنانكه جايز نيست پوشيدن لباسيكه نصف از حرير ونصف آن از چيز ديگر باشد وهم چنين پوشيدن عمامه كه زايد بر مقدار كف دست بلكه بنابر احوط زايد بر چهار انگشت از طرف آن حرير باشد (مسألة ٢٨) باكي نيست بوصله كردن لباس را بحرير ماداميكه زايد بر مقدار كف دست نباشد وهم چنين لباسى كه بعض را ههاى آن را بحرير بافته باشند وبعضى را بغير آن در صورتيكه عرض راه حرير زايد از كف دست نباشد وهم چنين باكي نيست بلباسيكه از چند قطعه پارچه دوخته شده وبعض قطعه هاى آن حرير باشد در صورتيكه عرض قطعه حرير زايد بر عرض كف دست نباشد (مسألة ٢٩) با كي نيست به پوشيدن لباسيكه ما بين رويه وآستر آن عوض پنبه ابريشم گذارند ولكن اگر همان قدر ابريشم بلكه كمتر از آن را بافته مابين رويه وآستر گذارند پوشيدن آن جايز نيست ونماز در آن باطل است (مسألة ٣٠) باكي نيست بانكه دستمال ابريشمى بر روى زخم ببندند يا انكه خرقه جبيره وكهنه كه مسلوس ومبطون خود را حفظ مىكند از نجس شدن از حرير باشد (مسألة ٣١) كسيكه بر خلاف عادت شپش زياد دارد جايز است براى دفع شپش حرير به پوشد وظاهر آن است كه در انحال نماز در آن هم مانعى نداشته باشد (مسألة ٣٢) هر گاه جهلا يا نسيانا در لباس حرير نماز كرد اقوى عدم وجوب اعاده است اگر چه اعاده احوط است (مسألة ٣٣) لباس حرير كه در بافت ممزوج بغير آن باشد مانعى ندارد لكن شرط است در صحت نماز در آن انكه خليط آن از پشم يا كرك غير ماكول اللحم نباشد والا نماز در آن صحيح نيست اگر چه كافى است در جواز پوشيدن آن بلى در آن نيز معتبر است كه خليط آن مقدارى باشد كه آن پارچه را از صدق حرير خالص بيرون برد پس اگر خليط انقدر كم باشد كه مستهلك شود رفع حرمت نمىشود ونماز در آن جايز نيست ودور نيست اگر خليط