(مسألة ١٠) هر گاه دو نفر در قبله اجتهاد كردند واجتهاد شان بر خلاف يگديگر شد جايز است اقتداء يكي از آن دو نفر بديگرى بشرطى كه اختلافشان در قبله كم باشد بحيثى كه بهيئت جماعت ضرر نزند وبحد استدبار ويمين ويسار نرسد (مسألة ١١) هر گاه قدرت بر اجتهاد ندارد يا مظنه براى او حاصل نمىشود كه قبله در چه جهتى است وهمه جهات متساوى است نزد او بچهار طرف نماز كند اگر وقت وسعت داشته باشد والا بقدرى كه وقت وسعت دارد نماز كند وشرط است كه تكرار بر وجهي باشد كه يقين حاصل شود باستقبال قبله در يكي از آن چهار جهت يا بر وجهي كه انحراف آن بحد يمين ويسار نرسد واولى آنست كه اين چهار جهت در چهار خط متقابل باشد (مسألة ١٢) هر گاه مصلى دو نماز بايد بخواند مثل ظهر وعصر يا مغرب وعشا مثلا وتكليفش در قبله تكرار بچهار جهت باشد احوط آنست كه نماز دوم را نيز در همان چهار جهتى تخواند كه نما اول را خوانده است وجايز است كه در نماز اول چهار جهت را تمام كند بعد شروع در باقى كند يا انكه بعضى جهات را بجا آورد وبعد نماز دوم را نيز بهمان جهتي كه اولى را بجا اورده بجا آورد ودوباره بر گردد نماز اول را بقيه جهات تمام كند ونماز دوم را بعد نيز چنين كند واحوط اختيار وجه اول است وهر گاه اختيار وجه اول نمود واجب نيست كه نماز دوم را بهمان ترتيب اول بجا اورد (مسألة ١٣) هر گاه مصلى بايد دو نماز بخواند مثل ظهر وعصر مثلا وتكليفش تكرار بچهارجهة است هر گاه وقت هشت نماز نداشته باشد بلكه مقدار پنج يا شش يا هفت نماز باشد ايا واجب است نماز اول را بچهار جهة بكند وبقيه وقت را صرف در نماز دويم كند يا انكه نماز دويم را بچهارجهة بگذارد ونقص بر نماز اول وارد ايدا ظهر وجه اول است واحتمال تخيير هم مىرود واگر وقت بقدر چهار يا سه نماز باشد بعضي گفته اند كه نماز دويم را در آن جهات بجا اورد ونماز اول را قضا كند لكن اظهر وجوب اتيان بهر دو نماز ونقص بر ثانى است نظير اولى و هم چنين است حال در نماز مغرب وعشاء وممكن است احتياط در ظهر وعصر بانكه هر چه ممكن شود از نماز بجا اورد بقصد مافى الذمه فعلي بخلاف مغرب وعشا كه اين احتياط در او نمىشود بجهة اختلافشان در عدد ركعات (مسألة ١٤) كسيكه وظيفه اش تكرار نماز بجهات است هر گاه بعد از نماز يقين يا مظنه بقبله كند در يك جهتي واجب نيست بر او اعاده واتيان به بقيه جهات وكسيكه وظيفه او تكرار نماز بسه جهت يا دو جهت است يا انكه باعتقاد او قبله مردد