بسم الله الرحمن الرحيم كتاب الصلوة ودر آن يك مقدمه وچند باب است (مقدمة) در بيان فضيلت نمازهاى يوميه بدان كه نماز بهترين عملها است نزد خداوند تعالى ونماز اخر چيزيستكه پيغمبر آن در باب آن وصيت مىكردند وان عمود دين است هر گاه او قبول شود ما سواى آن قبول مىشود واگر نماز قبول نشود ساير اعمال نيز قبول نشود ونماز اول چيزيستكه در ميان اعمال بنى ادم بان نظر مىكنند پس اگر صحيح شد نظر بساير اعمال او كنند واگر صحيح نباشد ديگر نظر در بقيه عمل او ننمايند ومثلش مثل نهر جارى است پس همچنانچه شخص در شبانه روز پنج مرتبه در آب جارى خود را بشويد چركي در بدن او نماند همچنين كسيكه در شبانه روز پنج وقت نماز كند هر نمازي كفاره گناهان ما بين او ونماز ديگر باشد ونيست ما بين مرد مسلمان وبين انكه كافر شود مگر ترك كردن نماز وچون روز قيامت شود بنده را بخوانند واول چيزى كه از او سؤال كنند نماز است پس اگر نماز را در دنيا كامل وتمام بجا اورده باشد اسوده باشد والا او را در اتش افكنند ودر حديث صحيح است كه حضرت صادق عليه السلم فرمود كه من بعد از معرفت چيزى را افضل از نماز نمىدانم واستشهاد فرمود بكلام حضرت عيسى عليه السلم كه گفت واو صاني بالصلوة والزكوة مادمت حيا وشيخ طوسى (ره) در حديثي از انحضرت نقل كرده كه فرمود نماز فريضه مقابل است نزد خداوند با هزار حج وهزار عمره كه مبرور ومقبول باشد وروايات بسيار وارد شده در تاكيد كردن بنماز ومحافظت بر آن وبجا اوردن آن در اول وقت وانكه هر كه استخفاف بنماز كند در حكم تارك نماز است واز رسولخدا صلى الله عليه واله مرويستكه فرمود از من نيست كسيكه استخفاف كند بنماز خود وانرا سبك شمرد ونيز فرمود شفاعت من نمىرسد بكسى كه استخفاف بنماز كند وفرمود نماز خود را ضايع مكنيد پس هر كه تضييع كند نماز خود را محشور شود با قارون وهامان وحق است بر خدا كه او را با مافقين داخل در اتش كند ووارد شده