لكن خوف تلف بر هر دو باشد نمىشود يكي را تلف كرد براى حفظ ديگرى (فصل سى ام) در اداب مستحبه دفن است وان چند امر است اول اين كه گودى قبر تا چنبره كردن يا بقدر يگقامت باشد وزيادتر از اين احتمال كراهت دارد علامه طباطبائي (ره) در دره مىفرمايد (والفضل في الرفع الى التراق) (فقامة ما جاز عنها راق) دوم اين كه از براى آن لحدى قرار دهند از طرف قبله در زمين سخت ودر عرض وطول بقدرى باشد كه ميت در آن بگنجد ودر عمق بقدرى كه بتوان نشست ودر زمين سست در وسط قبر گودى حفر كنند شبيه بنهر وميت را در آن گذاشته سقف بر آن بزنند بعد قبر را از خاك پر كنند سيم بعضى گفته اند در مقبره نزديك دفن نمايند مگر اين كه در مقبره دور تر تر جيحى باشد مثل انكه مقبره صلحا باشد يا زيارت اهل قبور در آنجا بيشتر بشود چهارم اين كه جنازه را در نزديكى قبر بفاصله دو ذراع يا سه ذراع يا بيشتر بگذارند وبعد از آن سه مرتبه آن را نقل كنند باين طور كه بمقدار دو قدم مثلا بجانب قبر نقل نمايند ولمحه بگذارند باز نوبت ديگر نقل نمايند ولمحه بگذارند ودر دفعه سيم باهستگي داخل قبر كنند تا ميت خود را مهيا وساخته قبر كند وبه ناگهاني داخل نكنند زيرا كه از براى قبر هولهاى بزرگ ووحشتهاى بسيار است پنجم اين كه اگر ميت مرد باشد در دفعه اخر در پائين قبر او را بگذارد بنحوى كه سر او بجانب پاى قبر باشد وبعد او را از جانب پاى قبر بسر داخل كنند چون باب قبر نزد پاى آن مىباشد واگر ميت زن باشد در جانب قبله بگذارند وعرضا او را داخل قبر كنند ششم وقتى كه زن را داخل قبر مىكنند چادر يا پرده بر روى قبر بكسند هفتم انكه او را از تابوت بيرون اورد وبرفق ومدارا داخل قبر كند هشتم در وقت بر داشتن ميت از تابوت بگويد بسم الله وبالله وعلى ملة رسول الله صلى الله عليه وآله اللهم الى رحمتك لا الى عذابك اللهم افسح له في قبره ولقنه في حجته وثبته بالقول الثابت وقنا واياه عذاب القبر ودر وقت معاينه وديدن قبر بگويد اللهم اجعله روضة من رياض الجنة ولا تجعله حفرة من حفر النار ودر وقت گذاشتن ميت در قبر بگويد اللهم عبدك وابن عبدك وابن امتك نزل بك وانت خير منزول به وبعد از گذاشتن در قبر بگويد اللهم جاف الارض عن جنبيه وصاعد عمله ولقه منك رضوانا ودر وقت گذاشتن در لحد بگويد بسم الله وبالله وعلى ملة رسول الله صلى الله عليه وآله پس بخواند سوره حمد واية الكرسى ودو قل اعوذ هو الله احد را وبگويد