تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢ - تفسير موسى در برابر فرعون

تعبير به اينكه ما هرگز چنين چيزى را در نياكان خود نشنيده‌ايم با اينكه قبل از موسى، آوازه دعوت نوح و ابراهيم و يوسف در آن سرزمين پيچيده بود يا به خاطر فاصله زياد و بعد عهد و يا به خاطر اين است كه مى‌خواهند بگويند نياكان ما نيز در مقابل چنين دعوتهايى هرگز تسليم نشده‌اند.

اشاره به اينكه خدا به خوبى از حال من آگاه است، هر چند شما مرا متهم به دروغ كنيد، چگونه ممكن است خدا چنين خارق عادتى در اختيار دروغگويى قرار دهد كه مايه گمراهى بندگانش شود، اينكه خدا باطن مرا مى‌داند و اين امكان را به من داده بهترين دليل بر حقانيت دعوت من است.

از اين گذشته دروغگو تنها مدت كوتاهى مى‌تواند به كار خود ادامه دهد و عاقبت پرده از روى اعمالش برداشته مى‌شود، شما منتظر بمانيد تا ببينيم عاقبت كار و پيروزى از آن كيست، و شكست از آن كى؟

مطمئن باشيد اگر من دروغگو باشم ظالم هستم،" و ظالم هرگز رستگار نخواهد شد" (إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ‌).

اين تعبير شبيه تعبير ديگرى است كه در آيه ٦٩ سوره طه آمده است:

وَ لا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ‌ آتى:" ساحر هر كجا برود رستگار نخواهد شد"! اين جمله ضمنا ممكن است اشاره‌اى به وضع فرعونيان لجوج و مستكبر باشد كه شما از وضع معجزات من به حقانيت دعوتم پى‌برده‌ايد اما ظالمانه با من مخالفت مى‌كنيد، ولى بدانيد پيروز نخواهيد شد و عاقبت از آن من است نه از