تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٢ - تفسير تسبيح و حمد در همه حال براى خدا است
[سوره الروم (٣٠): آيات ١٧ تا ١٩]
فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ (١٧) وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِيًّا وَ حِينَ تُظْهِرُونَ (١٨) يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ كَذلِكَ تُخْرَجُونَ (١٩)
ترجمه:
١٧- منزه است خداوند به هنگامى كه شام مىكنيد و صبح مىكنيد.
١٨- و حمد و ستايش مخصوص اوست در آسمان و زمين، و تسبيح و تنزيه براى اوست به هنگام عصر و هنگامى كه ظهر مىكنيد.
١٩- او زنده را از مرده خارج مىكند، و مرده را از زنده، و زمين را بعد از مرگ حيات مىبخشد، و به همين گونه روز قيامت برانگيخته مىشويد!
تفسير: تسبيح و حمد در همه حال براى خدا است
بعد از بحثهاى فراوانى كه در آيات گذشته در مورد مبدء و معاد و بخشى از پاداش مؤمنان و كيفر مشركان آمد، در آيات مورد بحث به تسبيح و حمد پروردگار و تنزيه و تقديس او از هر گونه شرك و نقص و عيب پرداخته مىفرمايد:" تسبيح و تنزيه از آن خدا است به هنگامى كه شام مىكنيد و هنگامى كه صبح مىكنيد" (فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ).