تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٩ - تفسير سرنوشت مجرمان در قيامت
كافر مىشوند و از آنها تنفر و بيزارى مىجويند" (وَ كانُوا بِشُرَكائِهِمْ كافِرِينَ).
چرا كافر نشوند؟ با اينكه مىبينند اين معبودها نه تنها گرهى از كارشان نمىگشايند بلكه به گفته قرآن به تكذيب آنها برمىخيزند و مىگويند: پروردگارا! ما كانُوا إِيَّانا يَعْبُدُونَ:" اينها ما را پرستش نمىكردند" (بلكه هواى نفس خويش را مىپرستيدند) (آيه ٦٣ سوره قصص).
و از اين بالاتر اينكه، معبودان كمر دشمنى آنها را مىبندند چنان كه در آيه ٦ سوره احقاف مىخوانيم: وَ إِذا حُشِرَ النَّاسُ كانُوا لَهُمْ أَعْداءً وَ كانُوا بِعِبادَتِهِمْ كافِرِينَ:" هنگامى كه مردم (مشرك) محشور مىشوند معبودان دروغين دشمن آنان مىشوند و عبادت آنها را انكار مىكنند".
" يحبرون" از ماده" حبر" (بر وزن قشر) به معنى اثر جالب و خوب است، و به حالت شادى و سرورى كه آثار آن در چهره ظاهر گردد نيز گفته مىشود و از آنجا كه قلب بهشتيان چنان مالامال از شادى و سرور است كه آثار آن در تمام وجودشان ظاهر مىگردد اين تعبير در مورد آنها به كار رفته.
" روضة" به معنى محلى است كه آب و درخت فراوان دارد، لذا به باغهاى خرم و سرسبز" روضة" اطلاق مىشود، و اگر مىبينيم در اينجا اين كلمه به-