تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٦ - ١- اعجاز قرآن از دريچه علم غيب

از سوى ديگر خبر از پيروزى ديگرى براى مسلمانان بر كفار مقارن همان زمان (وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّهِ‌).

و از سوى سوم تصريح مى‌كند كه اين امر در چند سال آينده به وقوع خواهد پيوست (فِي بِضْعِ سِنِينَ‌).

و از سوى چهارم با دو بار تاكيد، قطعى بودن اين وعده الهى را مسجل مى‌كند (وَعْدَ اللَّهِ- لا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ‌).

تاريخ به ما مى‌گويد كه هنوز نه سال نگذشته بود كه اين دو حادثه انجام يافت. روميان در نبرد جديدى بر ايرانيان پيروز شدند، و مقارن همان زمان مسلمانان با صلح حديبيه (و طبق روايتى در جنگ بدر) پيروزى چشمگيرى بر دشمنان پيدا كردند.

اكنون اين سؤال مطرح است كه آيا يك انسان با علم عادى مى‌تواند اين چنين قاطعانه از حادثه‌اى به اين مهمى خبر دهد؟ حتى فرضا اگر قابل پيش‌بينى سياسى هم باشد- كه نبود- بايد با قيد احتياط و ذكر احتمال بگويد، نه اين چنين با صراحت و قاطعيت كه اگر تخلف آن ظاهر گردد بهترين سند براى ابطال دعوى نبوت به دست دشمنان خواهد افتاد.

حقيقت اين است كه مسائلى از قبيل پيش‌بينى پيروزى يك كشور بزرگ همچون كشور روم با مساله مباهله به خوبى نشان مى‌دهد كه پيامبر اسلام ص بجاى ديگرى دل بسته بود، و پشت‌گرمى از جاى ديگر داشت، و گرنه هيچكس در شرائط عادى توانايى و جرأت بر چنين امورى ندارد.

بخصوص اينكه مطالعه در حال پيامبر اسلام نشان مى‌دهد كه او از كسانى نبود كه بى‌گدار به آب بزند، بلكه كارهايش حساب شده بود، چنين ادعايى از چنين كسى نشان مى‌دهد كه او تكيه بر جهان ما وراى طبيعت، بر وحى الهى و علم بى پايان خداوند داشته است.