تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٣ - تفسير نماز باز دارنده از زشتيها و بديها
[سوره العنكبوت (٢٩): آيه ٤٥]
اتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ وَ أَقِمِ الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ لَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تَصْنَعُونَ (٤٥)
ترجمه:
٤٥- آنچه را از كتاب آسمانى به تو وحى شده تلاوت كن، و نماز را بر پا دار كه نماز (انسان را) از زشتىها و منكرات باز مىدارد و خداوند مىداند شما چه كارهايى انجام مىدهيد.
تفسير: نماز باز دارنده از زشتيها و بديها
بعد از پايان بخشهاى مختلفى از سرگذشت اقوام پيشين و پيامبران بزرگ و برخورد نامطلوب آنها با اين رهبران الهى، و پايان غمانگيز زندگى آنها، روى سخن را- براى دلدارى و تسلى خاطر و تقويت روحيه و ارائه خط مشى كلى و جامع- به پيامبر كرده دو دستور به او مىدهد:
نخست مىگويد" آنچه را از كتاب آسمانى (قرآن) به تو وحى شده تلاوت كن" (اتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ).
اين آيات را بخوان كه هر چه مىخواهى در آن است: علم و حكمت، نصيحت و اندرز، معيار شناخت حق و باطل، وسيله نورانيت قلب و جان، و مسير حركت هر گروه و هر جمعيت.
بخوان و در زندگيت به كار بند، بخوان و از آن الهام بگير، بخوان و قلبت