تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩١ - تفسير اين مدعيان غالبا مشركند!

نيست، بلكه آميخته با شرك است" (وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ‌).

ممكن است خودشان چنين تصور كنند كه مؤمنان خالصى هستند، ولى رگه‌هاى شرك در افكار و گفتار و كردارشان غالبا وجود دارد.

ايمان تنها اين نيست كه انسان اعتقاد به وجود خدا داشته باشد بلكه يك موحد خالص كسى است كه غير از خدا، معبودى به هيچ صورت در دل و جان او نباشد، گفتارش براى خدا، اعمالش براى خدا، و هر كارش براى او انجام پذيرد، قانونى جز قانون خدا را به رسميت نشناسد، و طوق بندگى غير او را بر گردن ننهد و فرمانهاى الهى را خواه مطابق تمايلاتش باشد يا نه، از جان و دل بپذيرد، و بر سر دو راهيهاى" خدا" و" هوى"، همواره خدا را مقدم بشمرد، اين است ايمان خالص، از هر گونه شرك: شرك در عقيده، شرك در سخن و شرك در عمل.

و راستى اگر بخواهيم حساب دقيقى در اين زمينه بكنيم، موحدان راستين و خالص و واقعى، بسيار كمند! به همين دليل در روايات اسلامى مى‌خوانيم كه امام صادق ع فرمود:

الشرك اخفى من دبيب النمل‌

:" شرك در اعمال انسان مخفى‌تر است از حركت مورچه" [١] و يا مى‌خوانيم:

ان اخوف ما اخاف عليكم الشرك الاصغر قالوا و ما الشرك الاصغر يا رسول اللَّه؟ قال الريا، يقول اللَّه تعالى يوم القيامة اذا جاء الناس باعمالهم اذهبوا الى الذين كنتم تراءون فى الدنيا، فانظروا هل تجدون عندهم من جزاء؟!

:" خطرناكترين چيزى كه از آن بر شما مى‌ترسم، شرك اصغر است اصحاب گفتند شرك اصغر چيست اى رسول خدا؟ فرمود:

رياكارى، روز قيامت هنگامى كه مردم با اعمال خود در پيشگاه خدا حاضر مى‌شوند، پروردگار با آنها كه در دنيا ريا كردند مى‌فرمايد: به سراغ كسانى كه به خاطر

[١] سفينة البحار جلد اول صفحه ٦٩٧!