تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥١ - بركات رعد و برق

با مقدارى اكسيژن اضافى تركيب مى‌شوند و آب سنگين يعنى آب اكسيژنه (٢ ٢) ايجاد مى‌كنند و مى‌دانيم آب اكسيژنه يكى از آثارش كشتن ميكربها است، و به همين جهت در مصارف طبى براى شستشوى زخمها به كار مى‌رود، اين قطرات آب اكسيژنه هنگامى كه بر زمينها مى‌بارد، تخم آفات و بيماريهاى گياهى را از ميان مى‌برد، و سمپاشى خوبى از آنها مى‌كند و به همين جهت گفته‌اند هر سال كه رعد و برق كم باشد آفات گياهى بيشتر است!.

٣- تغذيه و كودرسانى- قطرات باران كه بر اثر برق و حرارت شديد و تركيب، يك حالت اسيد كربنى پيدا مى‌كند كه به هنگام پاشيده شدن بر زمينها و تركيب با آنها يك نوع كود مؤثر گياهى مى‌سازد.

و گياهان از اين طريق تغذيه مى‌شوند.

بعضى از دانشمندان گفته‌اند مقدار كودى كه در طى سال از مجموع برقهاى آسمان در كره زمين به وجود مى‌آيد دهها مليون تن است! كه رقم فوق العاده بالايى مى‌باشد.

بنا بر اين مى‌بينيم همين پديده ظاهرا پيش پا افتاده و بى‌خاصيت طبيعت چقدر پربار و پربركت است، هم آبيارى مى‌كند، هم سمپاشى مى‌كند، و هم تغذيه، و اين نمونه كوچكى از اسرار شگرف و پردامنه عالم هستى است كه رهنمون روشنى بر مساله خداشناسى مى‌تواند باشد.

اينها همه از يك سو بركات برق است، و از سوى ديگر آتش سوزيهايى كه از يك نوع آن (صاعقه) به وجود مى‌آيد گاهى ممكن است انسان يا انسانها يا درختانى را بسوزاند. هر چند اين امر كم و نادر است، و قابل اجتناب، ولى مى‌تواند عامل خوف و ترس شود، و به اين ترتيب، آنچه در آيه فوق خوانديم كه برق هم مايه ترس است و هم اميد، ممكن است اشاره به مجموع اين امور باشد.

و نيز ممكن است جمله" وَ يُنْشِئُ السَّحابَ الثِّقالَ‌" كه در آخر آيه‌