تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٧ - ترجمه

[سوره يوسف (١٢): آيات ١٠٢ تا ١٠٧]

ذلِكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَ هُمْ يَمْكُرُونَ (١٠٢) وَ ما أَكْثَرُ النَّاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ (١٠٣) وَ ما تَسْئَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ (١٠٤) وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْها وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ (١٠٥) وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ (١٠٦)

أَ فَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غاشِيَةٌ مِنْ عَذابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ (١٠٧)

ترجمه:

١٠٢- اين از خبرهاى غيب است كه به تو وحى مى‌فرستيم، تو (هرگز) نزد آنها نبودى هنگامى كه تصميم گرفتند و نقشه مى‌كشيدند.

١٠٣- و بيشتر مردم، هر چند اصرار داشته باشى، ايمان نمى‌آورند! ١٠٤- و تو (هرگز) از آنها پاداشى مطالبه نمى‌كنى، او نيست مگر تذكرى براى جهانيان ١٠٥- و چه بسيار نشانه‌اى (از خدا) در آسمانها و زمين وجود دارد كه آنها از كنارش مى‌گذرند و از آن روى مى‌گردانند! ١٠٦- و اكثر آنها كه مدعى ايمان به خدا هستند مشركند.

١٠٧- آيا از اين ايمن هستند كه عذاب فراگيرى از ناحيه خدا به سراغ آنها بيايد يا ساعت رستاخيز ناگهان فرا رسد در حالى كه آنها متوجه نيستند؟!