تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٣ - ٣- در آن روز" بيع" و" خلال" نيست

مى‌گردد.

الان كه ما در حال جنگ با دشمن خونخوار هستيم (و يا هر ملت مسلمانى كه با چنين وضعى روبرو شود) مردم با ايمان براى كمك به آسيب ديدگان جنگ و يا مجروحين و معلولين و يا به خود جنگجويان هر روز با مقادير زيادى انواع وسائل زندگى راهى مرزها و مناطق جنگى مى‌شوند، و اخبار آن در همه وسائل ارتباط جمعى منعكس مى‌گردد، تا هم دليلى براى همدردى و پشتيبانى بيدريغ عموم ملت مسلمان از جنگجويانش باشد و هم نشانه‌اى بر زنده بودن روح انسانى در عموم مردم و هم تشويقى باشد براى كسانى كه از اين قافله عقب مانده‌اند تا خود را هر چه زودتر به قافله برسانند، بديهى است در اين گونه موارد انفاق علنى مؤثرتر است.

بعضى از مفسران نيز در تفاوت ميان اين دو گفته‌اند: انفاق علنى مربوط به واجبات است، كه معمولا جنبه تظاهر در آن نيست، زيرا انجام وظيفه كردن بر همه لازم است، و چيز مخفيانه‌اى نمى‌تواند باشد، ولى انفاقهاى مستحبى چون چيزى افزون بر وظيفه واجب است ممكن است توام با تظاهر و ريا شود و لذا مخفى بودنش بهتر است.

به نظر مى‌رسد كه اين تفسير جنبه كلى ندارد، بلكه در واقع شاخه‌اى است از تفسير اول.

٣- در آن روز" بيع" و" خلال" نيست‌

مى‌دانيم ماهيت روز قيامت همان دريافت نتيجه‌ها و رسيدن به عكس- العمل‌ها و بازتابهاى اعمال است، و به اين ترتيب در آنجا كسى نمى‌تواند براى نجات از عذاب فديه‌اى دهد، و حتى اگر فرضا تمام اموال و ثروتهاى روى زمين در اختيار او باشد و آن را انفاق كند تا ذره‌اى از كيفر اعمالش كم بشود