تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٢ - تفسير شجره طيبه و شجره خبيثه

و" طيب" هر گونه پاك و پاكيزه است، نتيجه اينكه اين مثال هر سنت و دستور و برنامه و روش و هر عمل و هر انسان و خلاصه هر موجود پاك و پر بركتى را شامل مى‌شود، و همه اينها همانند يك درخت پاكيزه است با ويژگيهاى زير:

١- موجودى است داراى رشد و نمو، نه بى‌روح، و نه جامد و بى‌حركت، بلكه پويا و رويا و سازنده ديگران و خويشتن (تعبير به" شجره" بيانگر اين حقيقت است).

٢- اين درخت پاك است و طيب اما از چه نظر؟ چون انگشت روى هيچ قسمتى گذارده نشده مفهومش اين است از هر نظر منظره‌اش پاكيزه، ميوه‌اش پاكيزه، شكوفه و گلش پاكيزه، سايه‌اش پاكيزه، و نسيمى كه از آن برمى‌خيزد نيز پاكيزه است.

٣- اين شجره داراى نظام حساب شده‌اى است ريشه‌اى دارد و شاخه‌ها و هر كدام ماموريت و وظيفه‌اى دارند، اصولا وجود" اصل" و" فرع" در آن، دليل بر حاكميت نظام حساب شده‌اى بر آن است.

٤-" اصل و ريشه آن ثابت و مستحكم است" به طورى كه طوفانها و تند بادها نمى‌تواند آن را از جا بركند و توانايى آن را دارد كه شاخه‌هاى سر به آسمان كشيده‌اش را در فضا در زير نور آفتاب و در برابر هواى آزاد معلق نگاه دارد و حفظ كند، چرا كه شاخه هر چه سركشيده‌تر باشد بايد متكى به ريشه قويترى باشد (أَصْلُها ثابِتٌ‌).

٥- شاخه‌هاى اين شجره طيبه در يك محيط پست و محدود نيست بلكه بلند آسمان جايگاه او است، اين شاخه‌ها سينه هوا را شكافته و در آن فرو رفته، آرى" شاخه‌هايش در آسمان است" (وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ).

روشن است هر قدر شاخه‌ها برافراشته‌تر باشند از آلودگى گرد و غبار زمين دورترند و ميوه‌هاى پاكترى خواهند داشت، و از نور آفتاب و هواى سالم بيشتر