تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٠ - تفسير آفرينش بر اساس حق است

خلقى كه همه ايمان داشته باشند و هيچيك از كارهاى نادرست شما را انجام ندهند (إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ).

شاهد اين سخن آنكه در سوره نساء مى‌خوانيم: وَ إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيداً ... إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَ يَأْتِ بِآخَرِينَ وَ كانَ اللَّهُ عَلى‌ ذلِكَ قَدِيراً:" اگر شما كافر شويد به خدا زيانى نمى‌رساند چرا كه آنچه در آسمانها و زمين است از آن خدا است و خداوند بى‌نياز و شايسته ستايش است ... هر گاه بخواهد شما را اى مردم مى‌برد و گروه ديگرى مى‌آورد، و اين كار براى خدا آسان است" (نساء آيه ١٣١ تا ١٣٣).

اين تفسير در زمينه آيه فوق از ابن عباس نيز نقل شده است.

احتمال ديگرى وجود دارد و آن اينكه جمله بالا اشاره به مساله معاد باشد يعنى براى خدا هيچ مانعى ندارد كه انسانها را همگى از ميان ببرد و خلق ديگرى ايجاد كند، آيا با اين قدرت و توانايى باز در مساله معاد و بازگشت خودتان به زندگى در جهان ديگر شك و ترديدى داريد؟!