خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٧ - ٣/ ٢ زنهار از كنار نهادن خردورزى

١٧٠. امام على عليه السلام: خردمندانْ از ادب پند گيرند و چارپايانْ جز با كتك، باز داشته نمى‌شوند.

١٧١. امام على عليه السلام: به اندازه بى‌ميلى به نادانى، رغبت و ميل به خردمندى حاصل شود.

١٧٢. امام على عليه السلام: هر كه خردْ او را فرو نشاند، جهل او را برآورد.

١٧٣. امام على عليه السلام: به خدا پناه مى‌بريم از خواب عقل و زشتى لغزشها.

١٧٤. امام على عليه السلام: هر كه انديشه نكند، سَبُك شود و هر كه سبك گشت، مورد احترام قرار نگيرد.

١٧٥. امام على عليه السلام: اى مردمان گوناگون و دلهاى پراكنده كه بدنهايشان حاضر و عقلهايشان از آنها پنهان است! با مهربانى تمام، شما را به طرف حقّ سوق مى‌دهم و از آن مى‌گريزيد؛ مانند رميدن بز از غرّشِ شير.

١٧٦. امام على عليه السلام‌- در پاره‌اى از سخنانش در جمع ياران-: اى گروهى كه بدنهايشانْ حاضر، و عقلهايشان از آنها پنهان، و انديشه‌هاشانْ گوناگون است، و فرمانروايانْ به آنها گرفتار شده‌اند! اميرِ شما، خدا را اطاعت مى‌كند، حال آنكه شما نافرمانى او مى‌كنيد، و فرمانده شام، خدا را نافرمانى مى‌كند، حال آنكه اهل شام از او پيروى مى‌كنند.

١٧٧. امام صادق عليه السلام: هرگاه خداوند اراده كند كه نعمتى را از بنده باز ستاند، نخست خردش را دگرگون سازد.

١٧٨. امام كاظم عليه السلام‌- به هشام بن حكم-: اى هشام! خداوند تبارك و تعالى‌ به وسيله عقل، حجّتها را بر انسانها تمام كرد... آن‌گاه، خردمندان را پند داد و آنان را به سوى آخرت ترغيب كرد و فرمود: «و زندگى دنيا جز بازى و سرگرمى نيست، و قطعاً سراى بازپسين براى كسانى كه پرهيزكارى مى‌كنند، بهتر است؛ آيا نمى‌انديشيد؟»

اى هشام! آن‌گاه كسانى را كه خرد پيشه نيستند، از عذاب خود ترسانيد و فرمود: «سپس، ديگران را هلاك كرديم و در حقيقت، شما بر آنان صبحگاهان و شامگاهان مى‌گذريد؛ آيا به فكر فرو نمى‌رويد؟»؛ و فرمود: «ما بر مردم اين‌