خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥١ - و كارهاى نيك

كس كه در عبادت بكوشد و سختى‌هاى نيكى را پذيرا شود، بدون بهره‌مندى از خردى كه او را بر پيروى از فرمان خداوند و پرهيز از نواهى او رهنما باشد، اينان كسانى‌اند كه كارهايشان زيانبار است و تلاش آنها در زندگى دنيايى تباه است، با آنكه گمان مى‌كنند كه كار نيكو انجام مى‌دهند».

٣٦٤. امام على عليه السلام: عقلها پيشوايان انديشه‌اند، و انديشه‌ها پيشوايان دلها، و دلها پيشوايان حواس‌اند، و حواسها پيشوايان اعضا.

٣٦٥. امام على عليه السلام: اطاعت، به اندازه خردمندى است.

٣٦٦. امام على عليه السلام: آنكه عقلش كمال يابد، رفتارش نيكو گردد.

٣٦٧. امام على عليه السلام: آن‌كس كه عقلش را بر ميلهايش مقدّم بدارد، تلاشهايش پسنديده شود.

٣٦٨. امام على عليه السلام: از نشانه‌هاى خردمندى، به روش عادلانه رفتار كردن است.

٣٦٩. امام على عليه السلام: نيروى خرد، [آدمى را] بر به كارگيرى عدالت وا دارد.

٣٧٠. امام على عليه السلام: خردمندى آن است كه بر زبان آرى آنچه مى‌دانى و به آنچه مى‌گويى، عمل كنى.

٣٧١. امام على عليه السلام: كسى كه زبانش را استوار كند، عقلش آراسته گردد.

٣٧٢. امام على عليه السلام: عذرخواهى، دليل خردمندى است.

٣٧٣. امام على عليه السلام: ميوه خردمندى، همنشينى با خوبان است.

٣٧٤. امام صادق عليه السلام: بهترين سرشتِ خردمندى، عبادت است؛ محكم‌ترين سخن برايش دانش است؛ بزرگترين بهره‌مندى‌اشْ حكمت، و برترين ذخيره‌هايش خوبى‌هاست.

ر. ك: ص ١٦٩ «عمل»/ ص ١٧٩ «ويژگى‌هاى خردمندان»/ ص ١٩٥ «ويژگى‌هاى خردمندان»

/ ص ١٩٧ «ويژگى‌هاى خردمندان».