خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٣ - ٤/ ٢ ويژگيهاى نادانان

٩٥٣. امام على عليه السلام: نادان، كسى است كه فريفته هواى نفس و فريب آن شود.

٩٥٤. امام على عليه السلام: نادان، كسى است كه خواسته‌ها او را فريب دهد.

٩٥٥. امام على عليه السلام: همانا نادان، كسى است كه خواسته‌ها او را به بردگى گيرد.

٩٥٦. امام على عليه السلام: نادان، فريفته كارهاى به دست نيامدنى و بيهوده گردد.

٩٥٧. امام على عليه السلام: خردمند، بر تلاش خود تكيه مى‌كند و نادانْ بر آرزوهايش.

٩٥٨. امام على عليه السلام: نادان، بر آرزو تكيه مى‌كند و در تلاش و كوششْ كوتاهى مى‌كند.

٩٥٩. امام على عليه السلام: نادان به همانند خودْ ميل و كشش دارد.

٩٦٠. امام على عليه السلام: خردمند، در جستجوى كمال است و نادانْ در پى ثروت.

٩٦١. امام على عليه السلام: نادان از آنچه حكيم و خردمند با آن مأنوس است، وحشت دارد.

٩٦٢. امام على عليه السلام: زبان، ترازويى است كه نادانى آن را سبك گرداند و خردمندى آن را سنگين كند.

٩٦٣. امام على عليه السلام: نادان، كسى است كه به خيرخواه، نيرنگ زند.

٩٦٤. امام على عليه السلام: آنكه از دشمنانش خيرخواهى كند، نادان است.

٩٦٥. امام على عليه السلام: پيروى از نادان، نشانه نادانى است.

٩٦٦. امام على عليه السلام: پيروى از نادان و زياده‌روى‌هاى بسيار، بر نادانى دلالت دارد.

٩٦٧. امام على عليه السلام‌- در حكمتهاى منسوب به ايشان-: بر نادان دليل اقامه كردن، آسان است؛ امّا اعتراف نادان بدان، سخت است.

٩٦٨. امام على عليه السلام‌- در حكمتهاى منسوب به ايشان-: بازمى‌دارد نادان را از اينكه درد حماقت را در جان خود احساس كند، آنچه بازمى‌دارد مست را از اينكه فرو رفتن خار را در دست خود، احساس كند.