خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٣ - ٦/ ٩ خودپسندى

٦٨٨. امام كاظم عليه السلام‌- به هشام بن حكم-: اى هشام! بپرهيز از آز و طمع، و بر تو باد نااميدى از آنچه در دست مردم است. آزمندى به بندگان را در خود بميران؛ زيرا آز و طمع، كليد خوارى، غارت عقل، وارونگى جوانمردى‌ها، آلوده شدن آبرو و از ميان رفتن دانش است.

٦/ ٩ خودپسندى‌

٦٨٩. امام على عليه السلام: خودپسندى آدمى، يكى از حسد ورزان به خرد اوست.

٦٩٠. امام على عليه السلام: خودپسندى انسان، نشانه كم خردى اوست.

٦٩١. امام على عليه السلام: خودپسندى آدمى دليل بر كمبود و نشانه كم خردى اوست.

٦٩٢. امام على عليه السلام: خودبينى، عقل را تباه مى‌سازد.

٦٩٣. امام على عليه السلام: آفتِ خرد، خودپسندى است.

٦٩٤. امام على عليه السلام: خودپسندى، دشمن درستى و آفت خردهاست.

٦٩٥. امام على عليه السلام: خودپسند، از خرد برخوردار نيست.

٦٩٦. امام على عليه السلام: خشنودى آدمى از خود، نشانِ سَبُك عقلى اوست.

٦٩٧. امام على عليه السلام: آنكه از كارِ خويش خشنود باشد، از عقل بيمارى برخوردار است.

٦٩٨. امام على عليه السلام: آنكه از سخنِ خويش خشنود باشد، خردش از او دور شده است.

٦٩٩. امام على عليه السلام: از خود راضى بودن، نشانه تباهى عقل توست.