خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٩ - ٦/ ١٥ تنبلى

اينها را بادهاى پليدى است كه خرد را بزدايد و وقار را سَبُك سازد.

٦/ ١٤ خوشگذرانى زياد

٧١٤. امام على عليه السلام: آنكه خوشگذرانى‌اش زياد باشد، عقلش كم گردد.

٧١٥. امام على عليه السلام: آنكه شيفته بازى و دلباخته سرگرمى و خوشى است، خردمند نيست.

٧١٦. امام على عليه السلام: خرد، با بازى و سرگرمىْ پاداش نمى‌برد.

٧١٧. امام على عليه السلام: آنكه شوخى بر او غالب گردد، عقلش تباه شود.

٧١٨. امام على عليه السلام: آنكه شوخى‌اش زياد شود، بيهودگى‌اش بسيار گردد.

٦/ ١٥ تنبلى‌

٧١٩. امام صادق عليه السلام: كنار نهادن داد و ستد، از خرد بكاهد.

٧٢٠. امام صادق عليه السلام: كنار نهادن داد و ستد، خرد را تباه مى‌كند.

٧٢١. فضيل اعور: شاهد بودم كه معاذ بن كثير به امام صادق عليه السلام عرض كرد: «من توانگر شده‌ام و مى‌خواهم تجارت را رها كنم». امام صادق عليه السلام فرمود: «اگر چنين كنى، عقلت كم گردد» (يا جمله‌اى به اين مضمون).

٧٢٢. معاذ لباس فروش: امام صادق به من فرمود: «اى معاذ! آيا از تجارت كردن ناتوان شده‌اى يا بدان بى‌ميلى؟». گفتم: «نه ناتوانم و نه بى‌ميل». فرمود:

«پس چرا [تجارت را كنار نهاده‌اى‌]؟». گفتم: «منتظر دستور شما بودم.

هنگامى كه وليد به قتل رسيد، اموال بسيارى در دستم بود و هيچ كس از من‌