خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢١ - د توقف به هنگام شبهه

دانش نيست، مانند سراى خرابى است كه آباد كننده ندارد.

١٠٤٦. منية المريد: در انجيل آمده كه خداوند متعال در هفدهمين سوره آن فرمود:

«واى بر كسى كه دانش به گوشش رسد و آن را نجويد! چگونه همراه نادانان به سوى آتش محشور گردد؟ دانش بجوييد و آن را بياموزيد؛ زيرا دانش، اگر شما را خوشبخت نكند، بدبخت نخواهد كرد؛ اگر شما را بلند نگرداند، پست نكند؛ اگر شما را بى‌نياز نكند، تنگدست نخواهد ساخت؛ و اگر به شما سود نرساند، زيان نرساند».

ب: توبه و بازگشت‌

١٠٤٧. امام على عليه السلام: هركه [از گناهان‌] باز نايستد، نادانى مى‌كند.

١٠٤٨. امام سجاد عليه السلام‌- در دعايش-: بار خدايا! بر محمّد و خاندان او درود فرست و ما را از كسانى قرار ده كه به جاى شهوات به ياد تو مشغول‌اند، و با انگيزه‌هاى نخوت و تكبر با معرفت روشن به مخالفت برخاستند و پرده‌هاى آتش شهوت را با پاشيدن آب توبه، پاره كردند و ظرفهاى نادانى را با آب خالص زندگى، شستشو دادند.

ج: تقوا

١٠٤٩. امام باقر عليه السلام: خداوند بزرگ به سببِ تقوا، آنچه را از چشمِ خِرد بنده دور ماند، نگه دارد و با تقوا، كورى و نادانى را از او دور گرداند.

د: توقّف به هنگام شبهه‌

١٠٥٠. پيامبر صلى الله عليه و آله: اى على! از ويژگى‌هاى مؤمن، آن است كه... از محرّمات به دور باشد و در امور شبهه‌ناك، درنگ كند.

١٠٥١. امام على عليه السلام: پايه دورانديشى، درنگ در برابر امور شبهه‌ناك است.