خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٩ - ز روگردانى

١١٢٤. امام على عليه السلام: بريدن از نادان، برابرِ با پيوستن به خردمند است.

١١٢٥. امام على عليه السلام: برحذر باش از خردمند، هنگامى‌كه او را به خشم آوردى، و از فرد بزرگوار، هنگامى‌كه به او اهانت كردى، و از فرومايه، هنگامى‌كه او را گرامى داشتى، و از نادان، هنگامى كه با او همنشين شدى.

١١٢٦. امام على عليه السلام: دوستِ نادان، در رنج و سركوبى است.

١١٢٧. امام على عليه السلام: دوستِ نادان، در معرض نابودى است.

١١٢٨. امام عسكرى عليه السلام: دوستِ نادان، رنجه است.

١١٢٩. امام كاظم عليه السلام: گفتگو با عالم در مزبله‌ها، بهتر از گفتگو با نادان بر فرشهاى گرانبهاست.

١١٣٠. امام رضا عليه السلام‌- در نامه‌اى به محمّد بن سنان-: خداوند متعال، تعرّب پس از هجرت را حرام كرد، تا كسى از دين برنگردد و كمك به پيامبران و پيشوايان، رها نشود؛ و براى آنكه اين، سبب تباهى و فساد و از ميان رفتن حقوق صاحبان حقّ است، نه از آن‌رو كه باديه نشينى نارواست. بدين جهت، اگر مردى دين را به كمال بشناسد، روا نيست كه در ميان نادانان، سكنا گزيند و ترس از آن است كه دانش را رها كند و در جرگه نادانان قرار گيرد و در اين راه، پيش رود.

ر. ك: حديث ١١٠١ «سكوت هنگام نزاع و درگيرى».