خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧١ - ج سكوت

٤٥٣. امام على عليه السلام: زبان، ترازويى است كه خرد، آن را سنگين كند و نادانى، آن را سبك گرداند.

٤٥٤. امام على عليه السلام: بپرهيز از سخنى كه روش آن را نمى‌شناسى و از حقيقتش آگاه نيستى؛ زيرا سخن تو بر عقل تو دلالت دارد و گفتارت از ميزان معرفت تو خبر مى‌دهد.

٤٥٥. امام على عليه السلام: بر خرد آدمى از آنچه بر زبان آورد، استدلال شود.

٤٥٦. امام على عليه السلام: نشانه خرد آدمى، سخن اوست و دليلِ ريشه آدمىْ رفتار او.

٤٥٧. امام على عليه السلام: آنكه زبانش را رها سازد، سَبُك عقلى خود را آشكار كند.

٤٥٨. پيامبر صلى الله عليه و آله: خدا به موسى عليه السلام وحى كرد: بسيار سخن مگو و آن را هدر مده؛ زيرا سخن گفتن بسيار، چهره عالمان را زشت گرداند و بدى‌هاى سبكْ عقلان را آشكار سازد. ليك بر تو باد ميانه‌روى؛ زيرا از توفيق و محكمى سرچشمه مى‌گيرد.

ر. ك: ص ١٥٥ حديث ٤٨٤ «گفتار درست»، «بنيادهاى سنجش خرد»/ حديث ٦٠١ «نشانه‌هاى كمال عقل»

ج: سكوت‌

٤٥٩. پيامبر صلى الله عليه و آله: سكوت، نشانه بزرگوارى و ميوه خردمندى است.

٤٦٠. پيامبر صلى الله عليه و آله: آنكه خردمند گردد، ساكت شود.

٤٦١. امام على عليه السلام: آنكه از سخن زيادى خوددارى ورزد، بزرگان به خردمندى وى گواهى دهند.

٤٦٢. امام على عليه السلام: نشانه خردمندى آدمى، آن است كه تمام آنچه را كه مى‌داند، بر زبان نياورد.

٤٦٣. امام على عليه السلام: خردمند، كسى است كه زبانش را جز از ياد خدا باز دارد.