خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢٩ - الف سخن ندانسته

ببخشاى، شوخى و جِدّم، خطا و عمدم و تمام اينهايى را كه مرتكب شده‌ام.

٥/ ٢ آنچه بر نادان حرام است‌

الف: سخن ندانسته‌

قرآن‌

با زبانهايتان مى‌گوييد، چيزى را كه بدان علم نداشتيد.

حديث‌

١٠٧٦. پيامبر صلى الله عليه و آله: آنكه ندانسته به مردم فتوا دهد، آنچه را از دين تباه مى‌كند، بيش از آن است كه اصلاح مى‌كند.

١٠٧٧. پيامبر صلى الله عليه و آله: آنكه ندانسته به مردم فتوا دهد، در حالى كه ناسخ و منسوخ، و محكم و متشابه را نمى‌داند، هلاك شود و هلاك گرداند.

١٠٧٨. پيامبر صلى الله عليه و آله: آنكه ندانسته به مردم فتوا دهد، فرشتگان آسمانها و زمين او را نفرين كنند.

١٠٧٩. پيامبر صلى الله عليه و آله: آنكه فتوايى تحقيق نشده به وى داده شود، همانا گناهش بر كسى است كه فتوا داده است.

١٠٨٠. امام على عليه السلام: از آنچه بر آن آگاه نيستى، خبر مده.

١٠٨١. امام على عليه السلام: آنچه را نمى‌شناسيد، بر زبان مرانيد؛ زيرا بيشترين حقيقت، در چيزى است كه انكار مى‌كنيد.

١٠٨٢. امام سجاد عليه السلام: بارخدايا! به تو پناه مى‌برم از اينكه ... به ستمگرى يارى رسانم ...

يا سخنى ندانسته بر زبان آورم.

١٠٨٣. امام باقر عليه السلام: آنكه به مردم از روى ناآگاهى و بدون هدايتى الهى، فتوا دهد،