خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٩ - ب سخن

بخواهد. آنكه خردمند باشد، به آنچه او را بس است، قناعت كند و آن كس كه به آنچه او را بس است، قناعت كند، بى‌نياز گردد.

٥/ ٣ آنچه خرد با آن آزموده شود

الف: عمل‌

٤٤٥. امام على عليه السلام: چگونگى عمل، بر ميزان خرد دلالت دارد. پس فعل نيكو انتخاب كن و آن را قوى و محكم ساز.

٤٤٦. امام على عليه السلام: نيكو گفتار و زيبا رفتار باش؛ زيرا گفتار آدمى، نشانِ فضل اوست و رفتار او، دليل خردمندى‌اش.

٤٤٧. امام على عليه السلام: آنكه كارهايش را نيكو به انجام رساند، از زيادى عقل خود خبر دهد.

٤٤٨. امام على عليه السلام: خردمند، كسى است كه رفتار او، گفتارش را تصديق نمايد.

ر. ك: ص ١٤٩ «كارهاى نيك»/ ص ١٧٥ «بنيادهاى سنجش خرد».

ب: سخن‌

٤٤٩. امام على عليه السلام: سخن گفتنِ آدمى، ميزان خردمندى است.

٤٥٠. امام على عليه السلام: به هنگام بديهه‌گويى، خردمندى آدميان آزموده گردد.

٤٥١. امام على عليه السلام: آنچه آدمى بر زبان آورد، از خردمندى وى خبر دهد.

٤٥٢. امام على عليه السلام: از خردمندى هر كس، زبانش خبر دهد و سخن او بر فضل و دانشورىْ دلالت كند.