خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٧ - ٥/ ٥ ويژگى هاى خردمندان

٥٤٢. امام على عليه السلام: سلطنت خردمند، خوبى‌هايش را پراكنده سازد.

٥٤٣. امام على عليه السلام: جز خردمند، كسى در برابر ابلهانْ بردبارى نكند.

٥٤٤. امام على عليه السلام: نيمى از خردمندى، بردبارى است و نيمه ديگرشْ خود را به غفلت زدن.

٥٤٥. امام على عليه السلام: در برابر آنچه بر تو مى‌گذرد، بردبار باش؛ زيرا بردبارى، عيبها را مى‌پوشاند. به راستى كه نيمى از خردمندى بردبارى است و نيمه ديگرشْ خود را به غفلت زدن.

٥٤٦. امام على عليه السلام: جز خردمند، كسى خود را كوچك نشمارد؛ جز كمال يافتگان، كسى خود را ناقص نبيند، و جز نادان، كسى شيفته رأى خود نشود.

٥٤٧. امام على عليه السلام: نادان را سرزنش منما كه تو را دشمن دارد، و خردمند را سرزنش كن، تا تو را دوست بدارد.

٥٤٨. امام على عليه السلام: بر دشمن خردمندت بيشتر اعتماد كن تا دوستِ نادان.

٥٤٩. امام على عليه السلام: دشمنى خردمند، بهتر است از دوستى نادان.

٥٥٠. امام على عليه السلام: خردمندِ خوشرفتار، بهتر از ديگران به خواسته‌هايش رسد.

٥٥١. امام على عليه السلام: بر تو باد شكيبايى؛ چرا كه خردمند، بدان چنگ مى‌زند و نادانْ بدان بازمى‌گردد.

٥٥٢. امام على عليه السلام: دردناك‌ترين سرزنش براى خردمند، اشاره كردن به لغزشهاى اوست.

٥٥٣. امام على عليه السلام: اگر به خردمند، كنايه زنى، او را به صورتى دردناك، سرزنش كرده‌اى.

٥٥٤. امام على عليه السلام: كيفر خردمندان، كنايه زدن است.

٥٥٥. امام على عليه السلام: كنايه زدن به خردمند، بدترين سرزنش براى اوست.

٥٥٦. امام على عليه السلام‌- در حكمتهاى منسوب به ايشان-: از نشانه‌هاى خردمند آن است، سخنى كه ممكن است در آن تكذيب شود، بر زبان نياورد.