خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٥ - ه مكارم اخلاق

٣٣٧. امام على عليه السلام: خردمندى، دورى جستن از گناه، عاقبت انديشى و احتياط است.

٣٣٨. امام على عليه السلام: خردمندى، موجب هشيارى است.

٣٣٩. امام على عليه السلام: از نشانه‌هاى خردمندى مؤمن، انصاف با خود، كنار نهادن خشم، هنگام مخالفت با او، و پذيرش حقيقت است، آن‌گاه كه بر او آشكار شود.

٣٤٠. امام على عليه السلام: بردبارى، نورى است كه اساس آن، خردمندى است.

٣٤١. امام على عليه السلام: با خردمندى، بردبارى افزايش يابد.

٣٤٢. امام على عليه السلام: با افزايش خردمندى، بردبارى افزايش مى‌يابد.

٣٤٣. امام على عليه السلام: خردمندى يعنى ميانه‌روى؛ پس اسراف مكن، يعنى به وعده‌هايت وفا كن. پس خلف وعده منما و چون خشمگين شدى، بردبار باش.

٣٤٤. امام على عليه السلام: آرامش، نشانه خردمندى است.

٣٤٥. امام على عليه السلام: ميوه خردمندى، همراهى با حقّ است.

٣٤٦. امام على عليه السلام: ميوه خردمندى، راستگويى است.

٣٤٧. امام على عليه السلام: ميوه خردمندى، بيزارى از دنيا و سركوب هواهاست.

٣٤٨. امام على عليه السلام: ميوه خردمندى، پايدارى است.

٣٤٩. امام على عليه السلام: آنكه خردمند باشد، بخشنده شود.

٣٥٠. امام على عليه السلام: ريشه خردمندى پاكدامنى است و ميوه آن، دورى جستن از گناهان.

٣٥١. امام على عليه السلام: آنكه خردمند شود، بفهمد و آنكه خردمند شود، پاكدامن گردد.