خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧١ - ٢/ ٢ سرزنش نادان

ه: رسواترين كار زشت‌

٨٣٤. امام على عليه السلام: هيچ كار زشتى، رسوايى‌اش بيش از نادانى نيست.

٨٣٥. امام على عليه السلام: در زشتى نادانى، همان بس، كه نادان از آن بيزارى مى‌جويد.

٨٣٦. امام على عليه السلام‌- در حكمتهاى منسوب به ايشان-: چقدر زشت است براى انسانِ خوش چهره كه نادان باشد مانند خانه زيبايى كه ساكنانش پليد باشند و يا باغى كه جغد، آن را آباد كند. يا گله شترانى كه گرگى از آن پاسدارى كند.

٢/ ٢ سرزنش نادان‌

قرآن‌

قطعاً بدترين جنبندگان نزد خدا، كَران و لالانى‌اند كه نمى‌انديشند.

حديث‌

٨٣٧. پيامبر صلى الله عليه و آله: خداوندِ متعال، بنده‌اى را خوار نكرد، مگر آنكه او را از دانش و ادبْ محروم ساخت.

٨٣٨. امام على عليه السلام: هنگامى‌كه خداوند بنده‌اى را خوار كند، دانش را از او بازدارد.

٨٣٩. پيامبر صلى الله عليه و آله: دلى كه در آن حكمت نيست، مانند خانه ويران است؛ پس بياموزيد و تعليم دهيد؛ بفهميد و نادان نميريد. به راستى كه خداوند، بهانه نادانى را نمى‌پذيرد.

٨٤٠. پيامبر صلى الله عليه و آله: پارساى نادان، ريشخند شيطان است.

٨٤١. امام على عليه السلام: بلندى و بزرگى جسم، سودى ندارد، هنگامى كه دلْ در زيان است.