خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٩ - ٦/ ٥ نخوت

نزديكى مردم رسيد. آنان را دعوت به سكوت كرد؛ ولى توجّه نكردند. آن‌گاه فرمود-: واى بر شما! چه مى‌شود ساكت شويد و سخن مرا بشنويد؟ همانا من شما را به راه هدايت دعوت مى‌كنم... شما همه مرا نافرمانى مى‌كنيد و به سخنم گوش نمى‌دهيد. به راستى كه شكم شما از حرام پُر شده و دلهايتان مُهر شده است.

٦٧٣. امام باقر عليه السلام‌- در تفسير سخن خداوند كه: «آنان دلهايى دارند كه با آن درك نمى‌كنند»-: خداوند بر دلهايشان مُهر نهاده، پس درك نمى‌كنند.

٦/ ٤ آرزو

٦٧٤. امام على عليه السلام: بدانيد كه آرزو، خرد را دچار غفلت كند و ياد خدا را به فراموشى سپارد.

٦٧٥. امام على عليه السلام: آرزو، خرد را تباه مى‌كند، وعده‌ها را دروغ گرداند؛ بر غفلت وا دارد و پشيمانى به جاى گذارد.

٦٧٦. امام على عليه السلام: آنكه آرزويش دراز است، خردمند نيست.

ر. ك: حديث ٩٥٨ و ٩٥٩ و ٩٨٠ و ٩٨٤.

٦/ ٥ نخوت‌

٦٧٧. امام على عليه السلام: بدترين آفت خرد، نخوت است.

٦٧٨. امام باقر عليه السلام: نخوت، در دل كسى جاى نگيرد، مگر آنكه به اندازه آن از خردش كاسته شود، كم يا زياد.