خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩٧ - ك گوناگون

٩٣٠. امام على عليه السلام: نادانى، فريب و زيان را جلب مى‌كند.

٩٣١. امام على عليه السلام: هركه خردمندى را ضايع سازد، بر كم خردى‌اش دلالت كند.

٩٣٢. امام على عليه السلام: هر كه كم خرد باشد، بد سخن گويد.

٩٣٣. امام على عليه السلام: هركه خردش كم شود، شوخى‌اش بسيار گردد.

٩٣٤. امام على عليه السلام: اعتماد به هر كسى پيش از آزمودن، نشانه كم خردى است.

٩٣٥. امام على عليه السلام: هركه با نادان و سبكسر، دوستى كند، نشانه سبكسرى اوست.

٩٣٦. امام على عليه السلام: آنكه خوبى را با رفتار بد جستجو كند، عقل وحسّش فاسد است.

٩٣٧. امام على عليه السلام: خرد، راهنمايى كند و رها سازد، و نادانىْ گمراه و نابود گرداند.

٩٣٨. امام سجاد عليه السلام: بر اين عقيده‌ام كه به راستى درخواست نيازمند از نيازمند، نشانه كوته‌فكرى و گمگشتگى خرد اوست.

٩٣٩. امام باقر عليه السلام: جوانمردى آن است كه طمع نورزى تا خوار شوى، و سؤال نكنى تا سبك شوى، و بخل نورزى تا ناسزايت گويند، و جهالت نكنى كه خصمت شوند.

٩٤٠. محمّد بن خالد از يكى از شيعيان نقل مى‌كند: امام صادق عليه السلام فرمود: «بين ايمان و كفر، جز كم خردى فاصله نيست»، گفته شد: «چگونه است اى فرزند پيامبر!». فرمود: «به راستى، بنده، خواسته‌اش را نزد بنده ديگر مى‌برد، با آنكه اگر خداوند را با نيّتى خالص مى‌خواند، خواسته‌اش را در زمانى كوتاه‌تر برآورده مى‌ساخت».

٩٤١. امام صادق عليه السلام: اى مفضّل! آنكه خرد نورزد، رستگار نگردد و خرد نورزد، آنكه چيزى نداند.

٩٤٢. امام جواد عليه السلام: آنكه جايگاه ورود را نشناسد، خارج شدن او را خسته كند.