آثار اسلامي مکّه و مدينه - جعفريان، رسول - الصفحة ٥٩

سخت گيري بر حجاج ايراني از سوي دولت عثماني يکي از دشواري هاي اين دوره، سخت گيري هايي بود که به تحريک دولت عثماني و برخي عالمان آن ديار، بر ضدّ شيعيان و حُجّاج ايراني و عالمان شيعه مقيم حرمين صورت مي گرفت. از مهم ترينِ اين تحوّلات، دستگيري و شهادت شهيد ثاني در سال ٩٦٥ هجري بود که به نوشته برخي مورخان، وي را در مسجد الحرام دستگير کردند و در استانبول کشتند. در سال ٩٧٦ نيز معصوم بيک صفوي را که از ارکان دولت صفوي بود، همراه بسياري از همراهانش در وادي فاطمه، در يک منزليِ مکه کشتند و اين رخداد را به اعراب بدوي نسبت دادند. همچنين در سال ١٠٤٢ به تمامي حجاج ايراني حاضر در مکه اعلام شد که سال آينده نه آنان و نه هموطنان ايراني شان، حق آمدن به حج را ندارند. به نوشته سباعي دليل اين امر در منابع تاريخي روشن نشده است.[١] در سال ١٠٤٠ هجري نيز عالمي شيعي با نام ميرزا زين العابدين کاشاني را که هميشه در مسجد الحرام مشغول عبادت بود، مورد ضرب و شتم قرار دادند وکشتند. چنان که در سال ١٠٤٧ حجاج ايراني را از حج منع کرده، به شديدترين صورت آنان را از مکه اخراج کردند و اعلام نمودند که از سال بعد، اجازه اقامه حج را ندارند.[٢] همچنين در سال ١٠٨٨ به بهانه آن که شيعيان پرده کعبه را نجس کرده اند، در اين شهر شيعه کشي به راه انداختند و عالمي با نام سيد محمد مؤمن رضوي را در حالي که در پشت مقام ابراهيم مشغول خواندن قرآن بود، کشتند. همچنين در سال ١١٠١ يا ١١٠٥ عالم ديگري با نام شيخ حسين تنکابني را در حالي که پرده کعبه را گرفته بود، آن قدر کتک زدند که بيمار شد و در راه مدينه درگذشت و در ربذه کنار قبر ابوذر غفاري مدفون شد.[٣] يکي از نويسندگان، محل قبر ابوذر را در يکصد کيلومتري خارج مدينه در مسير رياض در