آثار اسلامي مکّه و مدينه - جعفريان، رسول - الصفحة ١٣٨
تخريب شد و تا اين اواخر شيخ عبدالله بن باز با ساختن بناي دائمي در آنجا مخالف بود. از سال ١٤١٨ به اين سو، چادرهاي جديدي درست شده است. اين چادرها از جنس برزنت و غيرقابل احتراق تهيه و در طول سال برچيده نمي شود.
همچنين راه هاي اصلي و فرعي، همه سنگفرش يا آسفالت شده و به اين ترتيب منا در ايام حج، دلپذير شده است.
گفتني است چادرهاي ايراني در نخستين بخش منا، پس از عبور از وادي محسّر قرار دارد. اين بخش در عين حال که از جمرات دور است، اما از نظافت و خلوتي بيشتري از نظر رفت و آمد ساير حجاج برخوردار است.
قربانگاه هاي منا در گذشته در بخش ورودي به منا از سمت وادي محسِّر، واقع شده بود که گويا چيزي از آن در منا نبود. از سال ١٤٢٠ هجري، قربانگاه اصلي به محل ديگري در فاصله ٥٠٠ متري منا به نام مُعَيْصم انتقال يافته و به صورت مجهز و با تقسيم بخشهاي آن براي حجاج کشورهاي مختلف، به فعاليت مشغول است. هنوز بخشي از قربانگاه ها نيز در همان منطقه قرار دارد.
اين نيز گفتني است که روزهاي دهم تا دوازدهم ذي حجه را ايام تشريق مي نامند. اين تشريق به معناي خشک کردن گوشت هاي قرباني است که از اين طريق براي حفظ آنها از