شصت متر مي باشد. مناره ديگر در ضلع غربي مسجد است که به مناره باب السلام شهرت دارد; چرا که در کنار باب السلام است. اين مناره را احمد بن قلاوون، از سلاطين مملوکي مصر، در سال ٧٠٦ هجري بنا کرد و تا به امروز به همان صورت مانده است. مناره اي نيز در کنار باب الرحمه از بناهاي قايبتاي مملوکي بوده که در دوره سعودي از ميان رفته است. در افزوده هاي جديد مسجد، که در دوره فَهَد انجام شد، شش مناره ديگر نيز به مناره هاي مسجد افزودند. مجموع مناره هاي مسجد در اين زمان، به ده عدد مي رسد. موقعيت حجرات رسول خدا(صلي الله عليه وآله) و حجره فاطمه(عليها السلام) زماني که رسول خدا(صلي الله عليه وآله) زمين مسجد را گرفت، زمين هاي اطراف آن به وسيله صاحبانش براي اقامت آن حضرت و ساير مهاجران واگذار گرديد. زميني که در سمت شرقي مسجد بود، براي اقامت آن حضرت و همسران و دخترشان حضرت فاطمه زهرا(عليها السلام) اختصاص داده شد. برخي از مهاجران در قسمت هاي ديگر اطراف مسجد سکونت گزيدند وبدين ترتيب در اطراف مسجد خانه هايي ساخته شد که اين خانه ها يک حجره داشت. طول و عرض حجره ٥ و ٤ و از در خانه تا در اتاق نيز ٥/٣ متر بود. در بخشي که اختصاص به رسول خدا(صلي الله عليه وآله) داشت، در سال پاياني زندگي آن حضرت، نُه خانه وجود داشت که تنها سقفي روي آنها کشيده شده و ديوارها از شاخه هاي نخل بنا شده و کمترين تزييني در آنها ديده نمي شد. وقتي امّ سلمه ديوارهاي خانه اش را از خشت بنا کرد، کاملا متفاوت با ديگر حجره هاي همسران بود. در همان زمان، خانه هاي بزرگ سنگي و مزيّن زيادي که قلعه گونه بود و اُطُم نام داشت، در مدينه ديده مي شد; قصرهايي مانند قصر کعب بن اشرف که عمارت سنگي آنها تا اين اواخر برجاي مانده است. به دليل تغيير قبله در سال دوم هجرت، وضعيت خانه ها به صورت ديگري درآمد. دليلش اين بود که پيش از آن قبله به سمت بيت المقدس بود و مسلمانان مدينه به سمت