آثار اسلامي مکّه و مدينه - جعفريان، رسول - الصفحة ٣٢٨

عنايت رسول خدا(صلي الله عليه وآله) به دفن شدگان بقيع رسول خدا(صلي الله عليه وآله) به بقيع عنايتي ويژه داشت، برخي شب ها به آنجا مي رفت و براي اهل بقيع آمرزش مي طلبيد. آن حضرت هر زمان که به زيارت بقيع مي رفت، خطاب به مدفونين بقيع مي فرمود: السَّلامُ عَلَيْکُمْ دارَ قَوْم مُؤْمِنِين، وَ إنّا اِنْ شاءَالله بِکُمْ لاحِقُون، اَللّهُمَّ اغْفِرْ لاَِهْلِ بَقِيعِ الْغَرْقَد. اَلّلهُمَّ لاتحرمنا أَجْرَهُم وَ لاتفتنّا بعدهم. اللّهُمَّ اغْفِرْ لَنا و لَهُمْ . عايشه در نقلي گفته است: برخي شب ها شاهد بود که رسول خدا(صلي الله عليه وآله) به آرامي از بستر بر مي خاست و بيرون مي رفت. يک بار که او را دنبال کرد، ديد که حضرت به بقيع رفت و براي دفن شدگان آن طلب استغفار کرد. از همو نقل شده است که پيامبر وقتي در آخر شب به بقيع مي رفت، مي فرمود: السَّلامُ عَلَيْکُمْ دارَ قَوْم مُؤْمِنِين وَ أتاکُمْ ما تُوعَدُون غَداً مُؤَجِّلُون وَ إِنّا اِنْ شاءَالله بِکُمْ لاحِقُون. اَلّلهُمَّ اغْفِرْ لاَِهْلِ بَقِيعِ الْغَرْقَد .[١] همچنين نقل شده است که حضرت در برابر بقيع مي ايستادند و مي فرمودند: السَّلامُ عَلَيْکُمْ يا أَهْلَ الْقُبُور مِنَ الْمُؤْمِنِين وَ الْمُسْلِمِين .[٢] به نقل برزنجي، تا قرن سيزدهم هجري، در نزديکي قُبّه ائمه اربعه، در بيرون در ورودي آن، سنگي نصب بود که گفته مي شد محل ايستادن حضرت رسول(صلي الله عليه وآله) بوده و مردم آنجا را محل استجابت دعا مي شناختند.[٣] به نقل از ابن نجّار (م ٦٤٣) عوسجه نامي مي گويد: در شبي، در نزديکي دار عقيل مشغول دعا بودم که جعفربن محمد(عليهما السلام) به من رسيد و پرسيد: آيا در باره اين محل خبر يا