و زيارت مي خواندند. جمال الدين اصفهاني، در اطراف حجره شريفه ضريح چوبي تا سقف کشيد که در آتش سوزي سال ٦٥٤ سوخت. در همين آتش سوزي بود که سقف حجره شريفه نيز سقوط کرد. مستعصم، آخرين خليفه عباسي گروهي را براي تعمير فرستاد و آنان بي آنکه وارد حجره شريفه شوند، سقف را دوباره زدند. در سال ٦٦٨ بَيْبَرْس، ديواره مُشبّکي به صورت ضريح در اطراف اين پنج ضلعي، به صورت مستطيل شکل کشيد و خانه حضرت زهرا(عليها السلام) نيز داخل آن قرار گرفت و محدوده اي تا محراب تهجّد را داخل اين مقصوره کرد. از اين زمان به بعد، دسترسي مردم به قبر دورتر شد، خانه حضرت زهرا(عليها السلام) از مسجد به داخل اين مقصوره افتاد و ستون مربعة القبر نيز از دسترس مردم خارج شد. علت نامگذاري آن به مربعة القبر، واقع شدن آن در زاويه شمال غربي ضريح قبر پيامبر(صلي الله عليه وآله) است. محدوده حجره طاهره، که مرقد منسوب به فاطمه زهرا(عليها السلام) و خانه ايشان در داخل آن قرار دارد، ٢٤٠ متر (١٦ متر طول و ١٥ متر عرض) مساحت دارد که ضريحي مطلاّ در اطراف آن کشيده شده است. براي ضريح چهار در ساخته شد; يکي در سمت جنوب، يعني قبله که نامش باب التوبه بوده، ديگري در سمت غرب آن که باب الوفود بوده و در نزديکي اسطوانة السرير قرار داشته، ديگري باب فاطمه در ديواره شرقي حجره قرار داشته و چهارم باب تهجّد که در سمت شمال است. پس از آن، در روزگار سعودي، هيچ تغييري جز تعميرات موقت در حجره شريفه انجام نشد و همچنان به همان صورت نخست باقي مانده است. افزون بر مرقد مطهّر پيامبر(صلي الله عليه وآله) در بخش شمالي آن، محلّي به عنوان قبر فاطمه زهرا(عليها السلام) وجود دارد. اين محل بنا به نقل هايي است که معتقد است حضرت در خانه خودش مدفون است. رواياتي نيز دفن آن حضرت را در بقيع مي دانند که اهل سنت بيشتر به پذيرش اين روايات تمايل دارند. همان گونه که گذشت، در جمع، چهار درِ بيروني، براي حجره شريفه تعبيه شده