آثار اسلامي مکّه و مدينه - جعفريان، رسول - الصفحة ٢٣٧

از آنجايي که کوشش شده است تا مشابه اين فضيلت براي ابوبکر هم درست شود،[١] در سمت غربي مسجد، در نزديکي باب السلام، جايي که ابوبکر خانه داشته، تابلويي روي ديوار غربي مسجد نصب شده که محل خوخه او را نشان مي دهد. گفتني است که مسجد در آن سمت، چند ده متر توسعه يافته است. گفتني است که باب السلام و باب النساء در ابتداي بخش افزوده مسجد، توسط خليفه دوّم بوده و در اين دوره تأسيس شده است. در بناي جديد، درهاي تازه اي ساخته شده است که جمعاً شامل هفت در بزرگ مي باشد. مجموع درها که با رقم و عدد مشخص شده به ٤١ عدد رسيده است. باب رقم ١ باب السلام و باب رقم ٤١ باب البقيع مي باشد. مناره هاي مسجد بناي نخستينِ مسجد و توسعه هاي بعدي آن، تا زمان وليد بن عبدالملک، هيچ گونه مناره اي را نشان نمي دهد. در آن زمان مؤذّن تنها بر بام مرتفعي قرار مي گرفت و نداي اذان سر مي داد. به دستور وليد، چهار مناره بر چهار گوشه مسجدالنبي ساخته شد. اين مناره ها در گذر زمان جاي خود را به مناره هاي بزرگتر و مستحکم تري داد. مناره هاي جديدي به دست سلطان قايتباي ساخته شد که در توسعه جديد برخي از آنها از ميان رفت و برخي باقي ماند. بعدها مناره هاي جديدي براي مسجد ساخته شد. چهار مناره اصلي مسجد عبارتند از: مناره سليمانيه و مناره مجيديه که در دو سوي ضلع شمالي قرار گرفته و هر دوي اين مناره ها در دوره سعودي از بين رفته و بجاي آن، مناره هاي جديدي ساخته شده است. سوّمين مناره در ضلع جنوب شرقي، در کنار قبه خضرا است که به مناره رئيسيه شهرت دارد. اين مناره در سال ٨٨٦، ٨٨٨، و ٨٩٢ سه بار توسط قايبتاي تعمير شده که تاکنون نيز به همان صورت باقي مانده و ارتفاع آن