کوه ناعم و نعيم قرار گرفته است. اين منطقه حدود ده کيلومتر با مسجد الحرام فاصله دارد. تنعيم نام درختي است که در باديه شناخته شده است. مسجد تنعيم از مکان هايي است که به عنوان ميقات عمره مفرده معين شده است. زماني اين مسجد به نام مسجد عايشه هم شهرت يافت; زيرا رسول خدا(صلي الله عليه وآله) به او دستور داده بود تا از اين محل مُحْرِم شود. مسجد تنعيم در قرون متوالي مورد توجه مورّخان و سفرنامه نويسان بوده و بارها بازسازي شده است. در دوره عثماني اين مسجد بازسازي شده، ولي فاقد سقف بوده است. در سال ١٣٩٨ قمري، اين مسجد بار ديگر به صورت زيبايي بازسازي شد و مساحت آن به حدود ١٢٠٠ متر رسيد. مسجد ياد شده دقيقا در مرز حرم قرار داشته و در برابر آن، در وسط و کنار خيابان، ستون هايي که علامت ورود به منطقه حرم است، ديده مي شود. مسجد امام علي(عليه السلام) در تنعيم از اين مسجد جز يک يادداشت مختصر چيزي در دست نيست و آن همان است که ابن فهد در باره ابن زبير و محل محرم شدن او آورده است: عبدالله بن زبير از محلي در برابر مسجد عايشه که به مقدار يک تير از آنجا فاصله داشته محرم شد. اين محل نزديک مسجدي بود که منسوب به علي(عليه السلام) بوده است.[١] گفتني است که وي اين مطلب را در ذيل حوادث سال ٦٤ هجري آورده است. در فاصله ٢٠٠ متري مسجد تنعيم، يعني دويست متر مانده به خط ورودي حرم، نزديک کوه، محلي است که يکي از اصحاب پيامبر(صلي الله عليه وآله) با نام خُبيب بن عدي به شهادت رسيد. بنا به نوشته سيره نويسان، وي از اسيراني بود که در واقعه رجيع در سال چهارم از هجرت به دست قريش افتاد و آنان وي را در اين نقطه کشتند. گويا بعدها در جاي

[١] اتحاف الوري، ج ٢، ص ٧٦