وادي رانوناء خواندند. در برخي نقل ها آمده است که مُصْعَب بن عُمَير يا اسعدبن زراره، پيش از ورود رسول خدا(صلي الله عليه وآله) به مدينه، با مسلمانان نماز جمعه خوانده است. مسجد ياد شده، در شمال مسجد قبا، با فاصله اي حدود ششصد تا هشتصد متر قرار دارد و برخلاف مسجد قبا، تنها در اوقات نماز باز است. اين مسجد به مانند مسجدالنبي(صلي الله عليه وآله) از خشت و گِل ساخته شده بود و سقفي کوچک داشت. بعدها بازسازي شد و از سنگ بنا کردند و ديوار آن کوتاه; يعني تا نصف قامت انسان بوده است. مساحت مسجد تا قرن هشتم بسيار کم بوده و در قرن نهم هجري، بازسازي شده است. طول آن از شمال به جنوب ١٠ متر و عرض آن از شرق به غرب ٢٥/٨ متر بوده و شبستان مسقّفي هم براي آن ساخته شده است. در نقلي ديگر آمده است که مسجد تا قبل از بناي نخست سعودي، مسجد کوچک با طول و عرض هشت در شش بوده است. بازسازي نخست آن، توسط سيد حسن شربتلي ـ از اشراف مدينه ـ که اين مسجد در ميان باغهاي وي قرار داشت، انجام گرفت. اهميت اين مسجد سبب شد تا در سال ١٤١٢ ق.